مرخصی
شعری از #محمود_درویش
بازسرایی حسین برهمت
در روز شنبه بود که باور نمودم که مردهام
گفتم باید وصیتی کنم
برای وصیت چیزی نمانده بود
گفتم باید به دوستی خبر دهم
دوستی نداشتم
پنداشتم که باید به سوی گور روم و پر کنم گور خویش را
راه را نیافتم
زین روی گور من، سرد و خالی است
گفتم که باید به وظیفه خود عمل کنم و اینجا در سایه ،آخرین سطر نوشتار خویش را کنم تمام
آب تمام نوشتهها را شسته بود
گفتم آخر باید که کاری کنم درخور مرگ خویشتن
چیزی نیافتم
فریاد کشیدم که بی معنی است مرگ
بیمعنی و مسخره و ناسازگار با تمام حواس من
انگار راست نیست این مرگ که مردهام
شاید که من هنوز کامل نمردهام
شاید من مردهای مرخصی گرفته ز مرگم و اینک
برای چند روزبه زندگی بازگشتهام
HTTPS://T.ME/DARVISHIAT
شعری از #محمود_درویش
بازسرایی حسین برهمت
در روز شنبه بود که باور نمودم که مردهام
گفتم باید وصیتی کنم
برای وصیت چیزی نمانده بود
گفتم باید به دوستی خبر دهم
دوستی نداشتم
پنداشتم که باید به سوی گور روم و پر کنم گور خویش را
راه را نیافتم
زین روی گور من، سرد و خالی است
گفتم که باید به وظیفه خود عمل کنم و اینجا در سایه ،آخرین سطر نوشتار خویش را کنم تمام
آب تمام نوشتهها را شسته بود
گفتم آخر باید که کاری کنم درخور مرگ خویشتن
چیزی نیافتم
فریاد کشیدم که بی معنی است مرگ
بیمعنی و مسخره و ناسازگار با تمام حواس من
انگار راست نیست این مرگ که مردهام
شاید که من هنوز کامل نمردهام
شاید من مردهای مرخصی گرفته ز مرگم و اینک
برای چند روزبه زندگی بازگشتهام
HTTPS://T.ME/DARVISHIAT