عرب هستم
شعری از #محمود درویش
بازسرایی حسین برهمت
ویراستار محمدنقی افشارنیا
بنویس
عرب هستم!
شماره شناسنامه پنجهزار و پنج
هشت فرزندم به خانه است
و آن دیگر
میرسد از راه همین پاییز
خشمگینت میکند اینها؟
بنویسش... عرب هستم!
و با آنان که چون من، سختکوشانند
در کاریم در معدن
برای هشت فرزندم
کتاب و نان و پیراهن
فراهم میکنم هرروز، از میان سنگ
و هرگز آستانت را_برای صدقهداد گِردهی نانی_ سر نمیسایم
خشمگینت میکند اینها؟
بنویسش!... عرب هستم
لقب بر نام من مفزا
که من آکنده از صبرم
میان مردمانی که همه در جوششی از خشم میسوزند ومیسازند
ریشههایم سالهای دور_پیش از تاریخ است _ در این خاکدان رسته
پدرهایم نه از نسل بزرگاناند
همه فرزندهای تیشهاند و خیش و گاوآهن
پدرجدم که دهقان بود
پیش از گفتن هر چیز به من آموخت عزت را
عرب هستم!
بنویسش!... عرب هستم!
عرب هستم زغالین موی و رنگ چشم از قهوه
عقال و چفیه برسر
و دستم سخت چون صخره
خراشد گر کشی بر دست من دستت
نشانی؟
من از آن روستای دور میآیم
ندارد نام، کوچههای روستای من
تمام مردهای روستایم مرد معدن بوده اند و خاک
خشمگینت میکند اینها؟
بنویسش... عرب هستم!...
تاکستانهای ما را بُردهاید اینک
و خاکی که کشت گاه ماست دزدیدید
نمانده جای دیگر جز_ کوهسار سنگ
میخواهد دولتت این را، بگیرد نیز؟!
پس
بر پیشانی و در صفحه اول
بنویسش
نه با کس دشمنی دارم
نه از کس نان بدزدم لیک
گرسنه گر شوم روزی
به دندان میکشم از کشتههاتان گوشت
بترسید و بترسانید از خشمم
عرب هستم!
https://t.me/darvishiat