فلسفه ای که نقش بازیگر تئاتر رو گرفت!
تصور کن در اروپای سال ۱۹۴۵ قدم میزنی.
جنگ تموم شده.
خانهها ویرانه شدند.
خیلیها پدر، مادر، همسر یا فرزندشون یا معشوقهشون را از دست دادند.
مردم هر روز از کنار ساختمانهای سوخته عبور میکنن و یک سؤال در ذهنشون تکرار میشه:
«اگر زندگی قرار بود اینقدر بیرحم باشد، اصلاً معنایش چیست؟»
در همین روزها، کافههای پاریس پر از جوون هایی بود که ساعتها درباره همین سؤال بحث میکردند.
یکی میگفت:شاید خدا برای هرکدوم از ما نقشهای کشیده باشه.
یکی دیگه جواب میداد:اگر هیچ نقشهای وجود نداشته باشه چی؟
پل سارتر سر درآورد و دنیا رو تکون داد با تولد این تفکر که:
«انسان ابتدا وجود پیدا میکند، بعد خودش ماهیتش را میسازد.»
یعنی تو از قبل قرار نیست قهرمان، شکستخورده یا خوشبخت باشی.
این انتخابهای توست که کمکم شخصیتت را میسازد.
اما این آزادی، بهای سنگینی هم دارد...
"اگر خودت مسئول ساختن زندگیات باشی، دیگر نمیتوانی تقصیر همهچیز را گردن دیگران بیندازی.
همین احساسِ آزادی، مسئولیت، تنهایی و اضطراب، به قلب فلسفهای تبدیل شد که امروز آن را اگزیستانسیالیسم میشناسیم."
اما این فلسفه و نوشته ها فقط توی قفسه کتابها نموند.
کمکم از کلاسهای دانشگاهی و محفل های فلسفی بیرون اومد.
وارد کافهها و جمع های بورژوازی شد و بعد روی صحنهی تئاتر رفت.
و اینجا بود که تئاتر ابزورد متولد شد...
@deduction_with_fareq
تصور کن در اروپای سال ۱۹۴۵ قدم میزنی.
جنگ تموم شده.
خانهها ویرانه شدند.
خیلیها پدر، مادر، همسر یا فرزندشون یا معشوقهشون را از دست دادند.
مردم هر روز از کنار ساختمانهای سوخته عبور میکنن و یک سؤال در ذهنشون تکرار میشه:
«اگر زندگی قرار بود اینقدر بیرحم باشد، اصلاً معنایش چیست؟»
در همین روزها، کافههای پاریس پر از جوون هایی بود که ساعتها درباره همین سؤال بحث میکردند.
یکی میگفت:شاید خدا برای هرکدوم از ما نقشهای کشیده باشه.
یکی دیگه جواب میداد:اگر هیچ نقشهای وجود نداشته باشه چی؟
پل سارتر سر درآورد و دنیا رو تکون داد با تولد این تفکر که:
«انسان ابتدا وجود پیدا میکند، بعد خودش ماهیتش را میسازد.»
یعنی تو از قبل قرار نیست قهرمان، شکستخورده یا خوشبخت باشی.
این انتخابهای توست که کمکم شخصیتت را میسازد.
اما این آزادی، بهای سنگینی هم دارد...
"اگر خودت مسئول ساختن زندگیات باشی، دیگر نمیتوانی تقصیر همهچیز را گردن دیگران بیندازی.
همین احساسِ آزادی، مسئولیت، تنهایی و اضطراب، به قلب فلسفهای تبدیل شد که امروز آن را اگزیستانسیالیسم میشناسیم."
اما این فلسفه و نوشته ها فقط توی قفسه کتابها نموند.
کمکم از کلاسهای دانشگاهی و محفل های فلسفی بیرون اومد.
وارد کافهها و جمع های بورژوازی شد و بعد روی صحنهی تئاتر رفت.
و اینجا بود که تئاتر ابزورد متولد شد...
@deduction_with_fareq