Filios


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


فام صدام میکنن
اینجا ی نمایشگاه از نقاشی های یک بچست، بچه ای که داره سعی میکنه قلمو توی دستش بگیره :)

Related channels  |  Similar channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


الان مشکی میتونه بیاد کنارم بشینه. منم قول میدم، جونمو بدم تا حس کنه میتونه اینجا خودش باشه و باور کنه مشکی بودن قشنگه :)


سبز بودن :)))
جوونه کله شق بودن :)))


Forward from: Malalalala
یکی بود یکی نبود
دوتا لیوان روی میز بودن.
یکیش پر از مداد رنگی بود، یکیش پر از تراشه مداد و کاغذ مچاله و آت و آشغال.
یه مداد مشکیِ نم گرفته تهِ لیوان تراشه مدادا روی میز، اون زیر میرا،  واسه خودش زندگی میکرد.
مشکی حالش خوب نبود. مدت ها بود که بیرونو ندیده بود. اون فقط هرروز پا میشد و اطراف خودشو بیشتر و بیشتر پر از سیاهی و لکه و تیرگی میکرد.
تا اینکه یه روز یه پروانه ی سبز و اکلیلی اومد لبه ی لیوان نشست. مشکی رو دید که اون ته بازم از گریه هاش نم گرفته. پاشد یه چرخی دور میز زد. یه نگاه به اون یکی لیوان انداخت. بازم چرخید و چرخید و برگشت پیش مشکی.
تا نشست یه کوچولو از اکلیل روی بالش ریخت رو لپای مشکی. سوسو کشید. پروانه بهش گفت:«خیلی خوشگل شدی!»
همینجوری شد که باهم دوست شدن. حالا پروانه هرروز مینشست رو لبه ی لیوان و با مشکی حرف میزد. تعریف میکرد که روی میز یا توی اون یکی لیوان چه خبره. پروانه میگفت مداد رنگیا لکه ها و خط خطیای الکی نمیسازن. اونا کنار هم هستن و باهم یه نقاشی میشن.
تا اینکه یه روز مشکی دلش خواست اونم نقاشی بشه. پس پروانه ی مهربون قصه ی ما رفت تو لیوان. مشکیو با خودش برداشت آورد تو اون یکی لیوان.
مکشی یکم ترسیده بود.
چون هیچ وقت اینهمه قشنگی تو لیوان تراشه ها پیدا نمیشد. اما زود زود ترسش ریخت.
چون تو لیوان مداد رنگیا یه عالمه دوست خوب بود.
مشکی کنار اونا کم کم داشت بزرگ میشد. (هرچند تراشیده شدن درد داشت)

اما از زردِعزیز یاد گرفته بود عاشق باشه و بتابه
از آبی یاد گرفته بود آب باشه و بگذره(دروغ گفتم از آبی هزارتا چیز یاد گرفت)
از نارنجی جسارت یاد گرفته بود
از بنفش یاد گرفته بود ذوق کردنو یادش نره. حتی اندازه ی پا گذاشتن رو برگای خشک
از خاکستری قشنگ دوست داشتنو یاد گرفت
از سبز یاد گرفته بود بشه یه جوونه ی کله شق که از زیر سنگم که شده بیاد بیرون
از سفید یاد گرفته بود مراقب دوستاش و حتی غیر دوستاش باشه


"و سال آزادی خواهد رسید،
بدی خواهد پوسید، دروغ برای همیشه خواهد گندید؛ و تمام ملتها در قلمرو "حکومت اراده‌ی کار مقدس" با هم در خواهند آمیخت"




من اینو الان دیدم :")


Forward from: Ben_HIH
فاطیما چشمای سبزش >>>>>💚


https://t.me/abottleofhappiness/17952
یک کتاب که مال توئه.
یک کتاب که کنار و گوشش هاش پر از نوشته هاته.
میخوام ببینم کجاها یاد من افتادی. دورشون خط بکش. هایلایت کن، بنویس و بدش به من :)
قول میدم تا همیشه و با همه‌ی قلبم ازش محافظت کنم.


گفت میشه فقط همین یک دفعه باهام بیای سر کلاس اسکیت؟ و الان ما اینجاییم.


Video is unavailable for watching
Show in Telegram


بازی دیروزِ بسکتبال یک چیزی شبیه خاله بازی بود. هرکی زورش بیشتر بود نقش دختر باکلاسه رو اون بازی میکرد و نباید چیزیش میشد.


بالا رفتن از یک ساختمون ۴ طبقه وقتی پاهات آسیب دیده و اون برقش رفته و آسانسور نداره و بر حسب اتفاق اسمش خونست؛ یک قرن طول کشید.


گفت ببین تو داری عمق رو تجربه میکنی و ممکنه هرکسی نتونه تا اون پایین باهات شنا کنه.
ولی من مطمئنم یک روزی یکی مثل خودت رو پیدا میکنی.




و الان خیلی خیلی بیشتر میترسم از اینکه چشمام ضعیف بشه. من میگم، اگه فاطیما بدون جزئیات هیچه وقتی نتونه جزئیات رو ببینه چیکار میکنه؟! نابود میشه؟! شاید به نظر مسخره بیاد ولی ترسناکه.
برای همین گاهی لمس میکنم اطرافم رو.
حتی باخودم میگم تصور کن همین الان کور میشی و باید همه اینارو به خاطر بسپاری، نکنه یک وقت یادت بره و حسرت بخوری!

#افکار_روانی


"مامان یادآوری میکنه اتاقت دیگه جا نداره"
حتی تا چندماه پیش هم خیلی کمتر بود و الان هزار برابر شده، کلی کاغذ، نوشته، نقاشی و نقشه و کارت پستال روی در و دیوار اتاقه. یک عالمه خرت و پرت و وسایل کوچولو روی کمد و تاقچه و این جور جاهاست.
(اما نکته جالب: سرسوزنی ازشون کم بشه به یک ساعت نکشیده متوجه میشم.)


من که میگم فاطیما بدون جزئیات عملا هیچه.


-جزئیات-

من عاشق جزئیاتم و فکر کنم حتی اگه دو سه بار با من بیرون اومده باشین این رو کاملا متوجه میشین...
طبق گفته دوستام به جاهای مختلف خیره میشم و جزئیاتشون رو نگاه میکنم.
اتفاقا دیروز که با مسیح بیرون بودیم داشتیم از خاص بودن حرف میزدیم، اینکه همین متفاوت بودنه که باعث زیبایی میشه.
الان داشتم عکاسایی که عکاس های موردعلاقم گرفتنو نگاه میکردم با خودم گفتم، کاش وقتی به آدما میگم ببین تو چهرت واقعا خاصه! اینو باور کنن. نمیدونم تا الان چندبار و به چند نفر گفتم دوست دارم ازشون عکس بگیرم یا فکر کنم توی مدرسه حداقل به ۱۰ از دوستام گفتم بیان عکاسی...

قشنگ گاهی انگار تشنه میشم برای داشتن چهره آدم ها.
یک وقتایی باخودم میگم یک دیوار درست کنم که روش عکس چهره تمام افرادی باشه که به نظرم یونیک اومدن یا مثلا باهاشون آشنا شدم. حتی الان که دارم بهش فکر میکنم مغزم دوپامین هزار برابر ترشح میکنه :"


خسته و کوفته رسیدم خونه، اونم بعد از یک روز خیلی خیلی طولانی و این رو دیدم :)))
خستگیام در رفت مائده :.)


Forward from: Unknown
تو شبیه جواهری
یه گردنبند با نگین سبز که دورش رو خطای آزاد و روون اما پر پیچ و تاب گرفتن
یه نگین سبز که اگه بهش دقت کنی توش یه دنیاست. شبیه این گویای جادویی
تو بهم وایب یه جواهر ارزشمند میدی که نشونه ی آزادیه
چون نمیدونم چرا اما منو یاد دوران بی پروایی و کله شقی خودم میندازی
نترس و آزاد

دوست دارم فاطیما. مراقب بمون


#توصیف
https://t.me/abottleofhappiness/16170


He said:
makes me wanna put on a cowboy hat go to a dim lit bar and drink wiskey in silence :)

@filios_sight

20 last posts shown.

184

subscribers
Channel statistics