شبیه یه شبح بهاری هستی.
تو از دیدن زندگی آدمای دیگه لذت می‌بری‌. طوری که اگه اتاقت پنجره داشته باشه ترجیح میدید کل روزتو از پنجره به بیرون نگاه کنی. این برات الهام بخشه.
آرومی اما نمیشه گفت از نوع خوبش. شاید از اون نوع سکوتا که باعث میشه تو سایه گم بشی.

سعی نکن خودتو با سکوتت مخفی کنی. بعد یه مدت هرچقدرم بخوای از سایه خارج بشی می‌بینی گیر کردی و تا آخر عمرت محکوم به زندگی تو دنیای سایه‌هایی.