Mercury challenges

احتمالا یه زمانی سعی کردی آدما رو دوست داشته باشی ولی شکست خوردی.
از فکر کردن متنفری اما خیلی فکر می‌کنی... می خوای از افکارت فرار کنی ولی بیشتر به سمتشون کشیده می‌شی.
تو شکستی اما مطمئن نیستم برا چی... احتمالا خیانت. چیزی که مهمه اینه که این شکستنت باعث نشده دیگرانو آزار بدی و دوست داری از بقیه مواظبت کنی. این کمیابه.

تو از دیگران انتظارات غیر معقولی داری... بله اگه دیگران همون انتظارات رو از تو داشته باشن براشون برآورده میشه اما همه مثل تو نیستن!
راههای زیادی برای کمتر فکر بیهوده کردن هست... من بهت بیشتر کتاب خوندن رو پیشنهاد می‌دم. از هر ژانری که دوست داری ولی نظر منو بخوای جنایی مثلا از مک فادن.

هر چیزی خواستی بیشتر ازت دور شده و الان دیگه حوصله‌ی دنبال بازی برای چیزی رو نداری.
دوست داری درک کنی و به طور متقابل درک بشی. این تعریفت از امنیته و دنبال این جای امنی.
با اینکه تخیل قوی‌ای داری واقع گرا بودن رو ترجیح میدی.

تو نویسنده‌ی خوبی به نظر میای پس به نوشتن ادامه بده. این راه خوبی برای درک شدنه.
توی تخیل غرق شدن همیشه بد نیس. واقع‌گرا بودن هم همیشه خوب نیس. باید تو هر موقعیت اونی که مناسبه رو انتخاب کنی.

برخلاف چیزی که به نظر میاد احترام برات اهمیت داره. برا همین خودتم به دیگران احترام می‌ذاری.
از قضاوت کردن و قضاوت شدن بیزاری.
دوست داری آدم خوش بینی باشی و هستی! فعلا...
یه بعد روانی داری که کم نشون می‌دی.

خوش بین نسبت به آدما بهت ضربه زده و برای همین داره از بین می‌ره اما صبر کن! درسته که نباید به آدما خوش بین بود اما نباید همین حس رو نسبت به زندگی هم داشت.
اون بعد روانی رو از بین نبریا خیلی باهاش حال می‌کنم.

تو از هنجار ها و مد پیروی نمی‌کنی و مسیر خودتو داری.
دوست داری متفاوت باشی و هستی‌.
به زندگی امید داری اما به خودت؟نه
ممکنه تنبل بشی تو یه بازه‌ی زمانی اما این موضوع فقط از سردرگمی‌ات نشأت می‌گیره.

تو ارزشی رو توی خودت پیدا نکردی و برای همین دنبال اینی که دیگران برات پیداش کنن. اما گوش کن ارزش تو از اون چیزاییه که دیگران نمی‌بینن. اگه هم ببینم از شدت حسادت سعی می‌کنن ریشه‌اش رو خشک کنن.
خودت باید دنبال خودت بگردی یا نهایتش خودت رو بسازی! نگران وقت نباش کل زندگی برای همینه.

شبیه یه شبح بهاری هستی.
تو از دیدن زندگی آدمای دیگه لذت می‌بری‌. طوری که اگه اتاقت پنجره داشته باشه ترجیح میدید کل روزتو از پنجره به بیرون نگاه کنی. این برات الهام بخشه.
آرومی اما نمیشه گفت از نوع خوبش. شاید از اون نوع سکوتا که باعث میشه تو سایه گم بشی.

سعی نکن خودتو با سکوتت مخفی کنی. بعد یه مدت هرچقدرم بخوای از سایه خارج بشی می‌بینی گیر کردی و تا آخر عمرت محکوم به زندگی تو دنیای سایه‌هایی.

از دورویی و دروغ متنفری. دنبال یه آدم درست می‌گردی اما پیدا نمیشه.
یکیو می‌خوای که صدتونو برا هم بذارین. اما دیگه خودتم مطمئن نیستی توان این کارو داری یا نه. خسته‌ای برای تلاش کردن به خاطر کسی که ممکنه نبینه.
آدم منطقی‌ای هستی و از اینکه احساسی تونسته بشی خوشت نمیاد. شاید چون مردم از طریق عواطفت بهت ضربه زدن.
از زندگیت راضی نیستی اما نمی‌خوای بذاری همینطور بمونه

تو به وقتش آدم درست رو پیدا می‌کنی. تا اون زمان باید خودتو بسازی. از اشتباه نترس و نذار کسی نظرت رو تغییر بده... تو راه درست رو انتخاب می‌کنی. به حرف بقیه گوش کن اما مجبور نیستی عمل کنی بهش.
تو درحال بهبودی نذار کسی آرامشتو ازت بگیره.

تو مثل یه فرشته‌‌ی سقوط کرده‌ای. غمگین و زیبا.
درک بالایی داری و رنج می‌کشی بین مردمی که اکثرا حرفات رو نمی‌فهمن.
معتقدی که امید موندگار نیست اما بهش دل می‌بندی.

تنهایی تو ریشه در مشکل داشتنت نداره. تو دوستان خوبی داری و احساس تنهاییت بخاطر درک نشدن حقیقیه. پس سعی کن خودت رو اونطور که هستی نشون بدی تا اونطور که نیاز داری درک بشی.
تو دنیا رو متفاوت می‌بینی اما فکر می‌کنی بقیه مثل خودتن. نه عزیزم بقیه اینطور نمی‌بینن تو خاصی و این اصلا یه عیب نیست. پس ازش استفاده کن.

یه جور حسادت...شاید بهتره بگم قبطه‌ی کمرنگ داری نسبت به افرادی که تو نور زندگی می‌کنن.
با اطرافیانت متفاوتی... انگار همه‌اشون تو یه تیمن. شاید نه تیم رقیبت ولی دلیل نمیشه تنهاییت کمتر شه.
امیدواری ولی خودتم نمی‌دونی به چی.
مثل یه شکوفه‌ای که وسط زمستون شکفته باشه.

سعی کن خود واقعیت بمونی. تو زیبایی. یه نوع شکوه خاص داری که مختص خودته... پس نیازی به تظاهر نیست!
امیدواریت رو متوقف نکن... انسان به امید زنده‌اس.

تو از رها شدن می‌ترسی... نه نمی‌شه گفت ترس چون برات اتفاق افتاده. بیشتر یه جور تنفره آمیخته به ترسه. فکرت درگیر رها شدنته... همیشه.
کم خوابی داری احتمالا چون اوثینکری.کسی رو مقصر وضعیتت به حساب نمیاری فقط می‌دونی همه چیز می‌تونست چقدر بهتر باشه و برای همین از اون کسی که نداشت این رویا تحقق پیدا کنه عصبی هستی.

همه‌ی اینا می‌گذره. اما چیزی که نمی‌گذره پشیمونیه بابت اینکه سریع تر نگذشتی! فراموشش کن، ادامه بده، پیشرفت کن و معجزه رو ببین. آدمی سر راهت میاد که گذشتن از همه چی باهاش راحت تر میشه. اما قبلش تو باید یاد بگیری تنهایی پیشرفت کنی.

شخصیت ریزبینی داری. زیادی به جزییات توجه می‌کنی... این داره برات آزار دهنده می‌شه.
آرومی. زیادی آروم. اما دور از انتظار نیس که یهو شورش کنی. چون هیجان نیاز داری.
ته قلبت مهربونی. اما دوست نداری نشونش بدی.

تو مغرور نیستی فقط اعتماد به نفس خوبی داری و این یه نکته‌ی مثبته پس نگه‌اش دار.
مهربونیت رو مخفی نکن. این کار تو برای اینه که دوست نداری باهات مثل آدمای احساسی رفتار شه. تو منطقی هستی و دوست داری همینطور دیده شی اما بحث مهربونی از احساسی بودن جداست.