|متناقض نویس|


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


ما بیــنِ همه چیز...
🖤|💚: https://telegram.me/BChatBot?start=sc-684598-Zfi1HxS

Related channels  |  Similar channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


Forward from: @BChatBot


- ʏօʊʀ ʍʊֆɨƈ


درین: می‌شه رنگ روغناتو ببینم...
مژده: این تیمارستانیه همشونو سوزونده


درین به مل میگه انقد گفتم تناقض بخون نخوندی، اینجا خونه نویسنده تناقضه!
حالا خونه من: ظرف‌ها، لباس‌ها...😂


مژده و دوستاش برام سیگار آوردن و رفتن(:
وایبشون رو ناتوانم...🧎‍♀


(:🌑💙


Forward from: @BChatBot


"Belki Hiç Duymadın, Belki De Takmadın
Bilmem, Bilmem...
Konuşmalar Faydasız,
Sanki Susmadık Mı Anlamsız?
Üzmem, Kendimi Üzmem..."


وقتی دیدم این آهنگ انقد عمیق بغلم کرده، رفتم سراغ لیریکش و اینطوری بودم که واو...


Forward from: @BChatBot
Video is unavailable for watching
Show in Telegram
🎥 فیلم "آنا کارنینا"
🎬 Anna Karenina 2012

داستانی که در اواخر قرن نوزدهم و در طبقه مرفه روسیه اتفاق می افتد،عشق ممنوعه میان آنا کارنینای اشراف زاده وکنت ورونسکی دولت مرد.


من باید ژاپن زندگی کنم، تو خونه های کم نور با درب کشویی چوبی، خونه های تاریک با وایب سبز که بهم ریخته و نامرتبه...


به خاطر دردای من، که درشون بی تاثیر نبودین، سر خود من داد می‌زنین؟!


حقیقتا من همچین زندگی داغون و لجنی رو که حداقل هرازگاهی آرامش دارم رو به زندگی لوکس اما پر تنش همراه شما ترجیح میدم مادر...
ولم کنین...


کاش زودتر موتور تخم مرغی بخرم...


من همیشه به موسیقی‌های تو پناه می‌برم، و همیشه یک اثر متفاوت داره.
.
پ.ن: اثر الان اینه سقفی که به صورتم چسبیده، کم کم دور و دور تر می‌شه و نفس کشیدن، راحت تر.


مژده دیشب خیلی حق گفت. می‌گفت ماهایی که شاد و رهاییم آهنگامون همش سگ افسردگیه، حالا قفلی‌های دثه ای که منتالش مورد عنایت قرار گرفته و در حال پاره شدنه:


قفلی جدید صبحگاهی، آهنگ عروسی مامان بابام:


تک تک کلمات رو که می‌خوندم، بخشی از من متعجب بود و بُعد دیگه لبخند کمرنگ و واقعی زده بود... با خودم گفتم مگه با منِ حقیقی زندگی کرده؟ چطور می‌شه از پشت چرک نویس‌هام و پرت پرت ابراز کردن‌هام، یهو تمامی که خودم هم گاهی نادیدش می‌گیرم، برای خودم توصیف شه؟!
این پیام با ارزش رو حفظ می‌کنم و بارها و بارها مرور...
و می‌خوام از نویسنده‌اش بخوام، می‌شه به این حوضچه ی رنگ و رو رفته، به این ماهیِ در حال تقلا، سر بزنی؟




Forward from: @BChatBot
‌ ‌ ‌‌‌ ‌
چنلِت رو خوندم و حسی که دارم بهت اینه ولاغیر:

همه اتفاق ها را آنقدر به در و دیوار کوبیده که به چیزهای کوچک، به چیزهای خیلی خیلی کوچک هم راضی می شود .. راضی می شود که فردا صبح دوباره همان کار های روز قبل و روزهای قبل تر را انجام  بدهد، راضی می شود که بین تمام راه های زندگی اش هیچ کدام را انتخاب نکند و فقط خودش را به سرنوشت بسپارد، بنشیند و زل بزند به سرد شدن چای و منتظر بماند تا ببیند لحظه ی بعد، اتفاق بعدی زندگی اش چیست، ببیند بالاخره کدام یک از  اتفاق ها او را از پا در می آورد، ببینند کدام یک از آدم ها می تواند او را از سوراخ تنهایی اش بیرون بکشد، ببیند کدام یک از اتفاق ها می تواند لبخند روی لب هایش بیاورد .. ببیند بالاخره ته ِته ِ زندگی چه می شود ..
.
پ.ن: آن لحظه ای که عادت می کنی؛ که خودت می فهمی عادت کرده ای! که مهم نیست ماهی یک حوضچه ی کوچک بی موجی یا یک رودخانه ی پر جنب و جوش! آن لحظه که عمق همه چیز برایت بی معنی است و  سعی می کنی در سطح حرکت کنی که مبادا در حفره ای گیر بیفتی... آن لحظه ای که نا آرام ترین چیزها برای حل شدن در تو؛ فقط به زمان احتیاج دارند... به زمان برای حل شدن و عادت شدن .. آن لحظه که حتی خودت هم در خودت ته نشین می شوی .. خودت می شوی همان حوضچه ی کوچک بی موج، همان ماهی آب های کم عمق .. همان عادت تکراری ..

20 last posts shown.

288

subscribers
Channel statistics