تک تک کلمات رو که میخوندم، بخشی از من متعجب بود و بُعد دیگه لبخند کمرنگ و واقعی زده بود... با خودم گفتم مگه با منِ حقیقی زندگی کرده؟ چطور میشه از پشت چرک نویسهام و پرت پرت ابراز کردنهام، یهو تمامی که خودم هم گاهی نادیدش میگیرم، برای خودم توصیف شه؟!
این پیام با ارزش رو حفظ میکنم و بارها و بارها مرور...
و میخوام از نویسندهاش بخوام، میشه به این حوضچه ی رنگ و رو رفته، به این ماهیِ در حال تقلا، سر بزنی؟
این پیام با ارزش رو حفظ میکنم و بارها و بارها مرور...
و میخوام از نویسندهاش بخوام، میشه به این حوضچه ی رنگ و رو رفته، به این ماهیِ در حال تقلا، سر بزنی؟