در نهایت،
تو میمانی و خودت،
خودی که همیشه بیصدا
در آغوشت کشیده است،
بیهیچ منتی برای مرهم شدن
بر زخمهایت.
خودی که بلد است
در شلوغترین روزها
کنارت بنشیند
و در تاریکترین شبها
دستت را رها نکند.
خودی که میداند
چه وقت باید بجنگد
و چه وقت فقط
سرت را به دیوار تکیه بدهد
و نفس بکشد.
آدمها میآیند و میروند،
قولها فرسوده میشوند،
اما این خود
همانجاست،
با تمام خستگیهایش،
با تمام ترکهایش،
ایستادهتر از همیشه.
شاید همین کافی باشد
برای ادامه دادن،
اینکه بدانی
در آخر تمام نرفتنها
و رفتنها کسی هست
که هنوز دوستت دارد.
#میمآبی
تو میمانی و خودت،
خودی که همیشه بیصدا
در آغوشت کشیده است،
بیهیچ منتی برای مرهم شدن
بر زخمهایت.
خودی که بلد است
در شلوغترین روزها
کنارت بنشیند
و در تاریکترین شبها
دستت را رها نکند.
خودی که میداند
چه وقت باید بجنگد
و چه وقت فقط
سرت را به دیوار تکیه بدهد
و نفس بکشد.
آدمها میآیند و میروند،
قولها فرسوده میشوند،
اما این خود
همانجاست،
با تمام خستگیهایش،
با تمام ترکهایش،
ایستادهتر از همیشه.
شاید همین کافی باشد
برای ادامه دادن،
اینکه بدانی
در آخر تمام نرفتنها
و رفتنها کسی هست
که هنوز دوستت دارد.
#میمآبی