دختر نیمهشب، درست مثل اسمت ترجیح دادی اواخر مهمونی بهمون ملحق بشی.
وی کسی بود که سر صحبت رو باهات باز کرد، ولی دوست دارم بدونی که من هم راجع به داستان آدرین کنجکاوم و دوست دارم مفصل راجع بهش بدونم.
سحرِ ماه هم مدتی از مهمونی رو کنارت گذروند و از برق چشمهاتون مشخص بود که در مورد چیزی جز نوشتن حرف نمیزدید. اواخر شب میدیدم که sayli هم مثل من در مورد آدرین کنجکاوه و داره ازت سوال میپرسه.
در نهایت این نامهی من برای توئه:
“ گاهی باید سکوت کرد و فریادها رو روی کاغذ نوشت، گاهی نوشتن تنها راه فرار از واقعیتهای زشت و لحظاتیه که مجبوری چشمهات رو به روش ببندی. و گاهی هم نوشتن تنها چیزیه که روحت رو زنده نگه میداره؛ حتی اگر گاهی سخته از چیزی که روحت رو تازه میکنه دست نکش”
وی کسی بود که سر صحبت رو باهات باز کرد، ولی دوست دارم بدونی که من هم راجع به داستان آدرین کنجکاوم و دوست دارم مفصل راجع بهش بدونم.
سحرِ ماه هم مدتی از مهمونی رو کنارت گذروند و از برق چشمهاتون مشخص بود که در مورد چیزی جز نوشتن حرف نمیزدید. اواخر شب میدیدم که sayli هم مثل من در مورد آدرین کنجکاوه و داره ازت سوال میپرسه.
در نهایت این نامهی من برای توئه:
“ گاهی باید سکوت کرد و فریادها رو روی کاغذ نوشت، گاهی نوشتن تنها راه فرار از واقعیتهای زشت و لحظاتیه که مجبوری چشمهات رو به روش ببندی. و گاهی هم نوشتن تنها چیزیه که روحت رو زنده نگه میداره؛ حتی اگر گاهی سخته از چیزی که روحت رو تازه میکنه دست نکش”