دیزی، پرانرژیترین و شیطونترین دختر مهمونی تو بودی. اسمت رو میدونم، ولی ترجیح میدم دیزی صدات کنم انگار… انگار که این اسم روی تو خیلی خوب میشینه؟
میتونم باهات ساعتها راجع به ادینبورگ حرف بزنم، راجع به تکتک اون خیابونها و کافهها و کتابفروشیهاش.
تمام فیلمهایی که دیدی، تمام کتابهایی که خوندی؟ شمار افرادی که امشب باهات حرف زدن دیگه از دستم در رفت دختر.
باور کن، طوری که داشتی میرقصیدی بینهایت زیبا بود. امیدوارم همیشه انقدر خوشحال و آزاد ببینمت.
نامهای که در نهایت از من دریافت میکنی:
“ او وجود داشت و من لبریز از عشق بودم، او نفس میکشید و من پرواز پروانهها را در دلم احساس میکردم. او لبخند میزد و زمستان در نظرم بهار میشد، او میخندید و دنیایم را رنگی میکرد. کاش به او گفته بودم؛ کاش گفته بودم شانههاش خانهی امن من است و آغوشش تنها پناه. کاش با او در خیابانها قدم زده بودم و کاش تکتک این کافهها صدای خندهی ما را شنیده بود. امروز به آخرین گل خشک شدهام نگاه میکنم و میدانم که داستان زیبایی داشتیم.”
میتونم باهات ساعتها راجع به ادینبورگ حرف بزنم، راجع به تکتک اون خیابونها و کافهها و کتابفروشیهاش.
تمام فیلمهایی که دیدی، تمام کتابهایی که خوندی؟ شمار افرادی که امشب باهات حرف زدن دیگه از دستم در رفت دختر.
باور کن، طوری که داشتی میرقصیدی بینهایت زیبا بود. امیدوارم همیشه انقدر خوشحال و آزاد ببینمت.
نامهای که در نهایت از من دریافت میکنی:
“ او وجود داشت و من لبریز از عشق بودم، او نفس میکشید و من پرواز پروانهها را در دلم احساس میکردم. او لبخند میزد و زمستان در نظرم بهار میشد، او میخندید و دنیایم را رنگی میکرد. کاش به او گفته بودم؛ کاش گفته بودم شانههاش خانهی امن من است و آغوشش تنها پناه. کاش با او در خیابانها قدم زده بودم و کاش تکتک این کافهها صدای خندهی ما را شنیده بود. امروز به آخرین گل خشک شدهام نگاه میکنم و میدانم که داستان زیبایی داشتیم.”