و مینا، با اون پیرهن بنفش و تاج میون موهات شبیه به پرنسسها شدی. میدونی چند نفر توی مهمونی ازم پرسیدن که این کیوتی کیه؟
تقریباً بیشتر وقتت رو با صنم و نارنج گذروندی، کنارشون نوشیدنی خوردی و رقصیدی.
البته متوجه شدم که آخر شب با چند تا از دخترها به حرفهای فلسفی و عمیق رسیدید، ولی متاسفانه اونجا نبودم تا همراهیتون کنم.
البته که ازت دعوت کردم باهام به بالکن بیای چون میدونم جنگل چقدر بهت انرژی میبخشه ~
درنهایت حین رفتن، بغلت میکنم و بهت یه نامه میدم و یادآوری میکنم هنوز سرقولم مبنی بر دیدن اون سریال خاص هستم:
“ ما هیچوقت نمیتونیم کاملاً خوشحال باشیم؛ یادمه که با ناراحتی توی ترمینال نشسته بودی و با بغضی به همراه خشم برام تعریف میکردی. دلم میخواست بهت بگم که در اون لحظه خیلیها تو رو درک میکنن. نمیدونم چرا؟ انگار این سرنوشت خیلی از ما آدمهاست؟ که عزیزترینهامون از هم دورن و همیشه مجبوریم یکی رو ترک کنیم؟ ترک کردن دردناکه، چیزی که قلب ما قرار نیست هیچوقت بهش عادت کنه.”
تقریباً بیشتر وقتت رو با صنم و نارنج گذروندی، کنارشون نوشیدنی خوردی و رقصیدی.
البته متوجه شدم که آخر شب با چند تا از دخترها به حرفهای فلسفی و عمیق رسیدید، ولی متاسفانه اونجا نبودم تا همراهیتون کنم.
البته که ازت دعوت کردم باهام به بالکن بیای چون میدونم جنگل چقدر بهت انرژی میبخشه ~
درنهایت حین رفتن، بغلت میکنم و بهت یه نامه میدم و یادآوری میکنم هنوز سرقولم مبنی بر دیدن اون سریال خاص هستم:
“ ما هیچوقت نمیتونیم کاملاً خوشحال باشیم؛ یادمه که با ناراحتی توی ترمینال نشسته بودی و با بغضی به همراه خشم برام تعریف میکردی. دلم میخواست بهت بگم که در اون لحظه خیلیها تو رو درک میکنن. نمیدونم چرا؟ انگار این سرنوشت خیلی از ما آدمهاست؟ که عزیزترینهامون از هم دورن و همیشه مجبوریم یکی رو ترک کنیم؟ ترک کردن دردناکه، چیزی که قلب ما قرار نیست هیچوقت بهش عادت کنه.”