از عشق گر گویی سخن ،از خاکدان ها دل بکن
جای دگر می جو وطن ،زیب چمن شو چو سمن
فاء الی الفیفاء گو ، و از این تَکَئکُء دست شو
با خویشتن شو رو برو ،حرف دل خود را بزن
چون پر بپر با باد خوش ،جان را بکن با باده خوش
شیطان در خود را بکش ،جان را رها کن از محن
در خاکدانی؟ دانه شو، برگی بده نو ، تازه شو
بگشای هوی ،آوازه شو، افسرده جانی گر چو من
سرد است سرد این خاک جا ،در خاک می مانی چرا
کافی بود دیگر عزا ،طرح نو افکن ،بت شکن
تاریک این گور است اگر ، دیوارهایش از حجر
مشعر بپا گشته پسر! سنگ لحد با سر شکن
ظلمت اگر بشکسته حد ،انبوه دشمن بی عدد
از نور حق باید مدد ،تا بشکنی فرق وثن
در دست باید یک تبر ،بی هیچ آواز و خبر
تا افکنی بت سر به سر،تکبیر زن تهلیل زن
بند از دو بالت باز کن ،چون مرغ ،خوش آواز کن
شور و طرب آغاز کن ،گر بسته پایی همچو من
از دل بپالا هرسخط ، شادی بیافزای و فقط
بر گیر این راه و نمط ،بگزین شادی را وطن
گر کهنه هستی یا که نو ،از خاکدان بر خیز و رو
مرغ غزل خوانی بشو ،شادی فکن در انجمن
010599
جای دگر می جو وطن ،زیب چمن شو چو سمن
فاء الی الفیفاء گو ، و از این تَکَئکُء دست شو
با خویشتن شو رو برو ،حرف دل خود را بزن
چون پر بپر با باد خوش ،جان را بکن با باده خوش
شیطان در خود را بکش ،جان را رها کن از محن
در خاکدانی؟ دانه شو، برگی بده نو ، تازه شو
بگشای هوی ،آوازه شو، افسرده جانی گر چو من
سرد است سرد این خاک جا ،در خاک می مانی چرا
کافی بود دیگر عزا ،طرح نو افکن ،بت شکن
تاریک این گور است اگر ، دیوارهایش از حجر
مشعر بپا گشته پسر! سنگ لحد با سر شکن
ظلمت اگر بشکسته حد ،انبوه دشمن بی عدد
از نور حق باید مدد ،تا بشکنی فرق وثن
در دست باید یک تبر ،بی هیچ آواز و خبر
تا افکنی بت سر به سر،تکبیر زن تهلیل زن
بند از دو بالت باز کن ،چون مرغ ،خوش آواز کن
شور و طرب آغاز کن ،گر بسته پایی همچو من
از دل بپالا هرسخط ، شادی بیافزای و فقط
بر گیر این راه و نمط ،بگزین شادی را وطن
گر کهنه هستی یا که نو ،از خاکدان بر خیز و رو
مرغ غزل خوانی بشو ،شادی فکن در انجمن
010599