تق تق.
"هوی، اونجایی؟"
تق. تق.
"منما! درو باز نمیکنی؟"
با کف دستم محکمتر زدم به در پشتی سرش. دوباره قهر کرده بود. این بار ششم در این هفته است. احساس میکنم روحیهاش ضعیفتر شده. قبلا تمام مدت سیخونکش میزدم و جیکش در نمیآمد. صورت چروکم را محکمتر به پنجره چسباندم، قرنیه چشمم صاف خورد به شیشه. بهش خیره شدم و منتظر موندم.
"نمیای بازی کنیم؟"
وقتی حرکتی ازش ندیدم زبونمو مالیدم به شیشه و روی بزاقم برایش قلب کشیدم.
"کتی خودت میدونی از قصد نبود. چرا انقدر بدجنسی؟ حوصلم سر رفته بهت دارم میگم. بیا بیرون!"
با دو دستم دوباره زدم روی شیشه. چرا انقدر حساس شده بود؟ اگر یک روزی بلند شد و مرده بودم چه؟ دوست داشت چکارش کنم؟ حتی نمیتواند از خودش دفاع کند. تا صدایش بالا میرود میافتد زمین و تشنج میکند. چندین بار بهش سوپ وسواس دادم ولی هی بالا میاورد. اما نشخوار فکری را با ولع پایین میدهد. عقلش کم است. همهی حرف ها را میلیون ها بار با خودش تکرار میکند. بعد انقدر فکر میکند که خسته میشود و مغزش را درمیاورد و با دست چرکم محکم رویش میزند. احمق است. ناراحت میشود وقتی در رگ هایش اسکی میکنم یا در پرده گوشش میگویم دوستش ندارند. البته جلویم را نمیگیرد فقط خودش را نیشگون میگیرد.
ایندفعه با سرم محکم به پنجره زدم.
"اگه باز نکنی قول میدم تیکه پارت میکنم. انقدر ریز ریزت میکنم تا فقط من بمونم و اون فکرای احمقانهات. اصلا بلدی فکر کنی؟ من نباشم اون بیرون زنده نمیذارنت!"
حرکتی از پشت پنجره دیدم. سرش را بلند و بعد نگاهم کرد. در باز شد.
کتی-
"هوی، اونجایی؟"
تق. تق.
"منما! درو باز نمیکنی؟"
با کف دستم محکمتر زدم به در پشتی سرش. دوباره قهر کرده بود. این بار ششم در این هفته است. احساس میکنم روحیهاش ضعیفتر شده. قبلا تمام مدت سیخونکش میزدم و جیکش در نمیآمد. صورت چروکم را محکمتر به پنجره چسباندم، قرنیه چشمم صاف خورد به شیشه. بهش خیره شدم و منتظر موندم.
"نمیای بازی کنیم؟"
وقتی حرکتی ازش ندیدم زبونمو مالیدم به شیشه و روی بزاقم برایش قلب کشیدم.
"کتی خودت میدونی از قصد نبود. چرا انقدر بدجنسی؟ حوصلم سر رفته بهت دارم میگم. بیا بیرون!"
با دو دستم دوباره زدم روی شیشه. چرا انقدر حساس شده بود؟ اگر یک روزی بلند شد و مرده بودم چه؟ دوست داشت چکارش کنم؟ حتی نمیتواند از خودش دفاع کند. تا صدایش بالا میرود میافتد زمین و تشنج میکند. چندین بار بهش سوپ وسواس دادم ولی هی بالا میاورد. اما نشخوار فکری را با ولع پایین میدهد. عقلش کم است. همهی حرف ها را میلیون ها بار با خودش تکرار میکند. بعد انقدر فکر میکند که خسته میشود و مغزش را درمیاورد و با دست چرکم محکم رویش میزند. احمق است. ناراحت میشود وقتی در رگ هایش اسکی میکنم یا در پرده گوشش میگویم دوستش ندارند. البته جلویم را نمیگیرد فقط خودش را نیشگون میگیرد.
ایندفعه با سرم محکم به پنجره زدم.
"اگه باز نکنی قول میدم تیکه پارت میکنم. انقدر ریز ریزت میکنم تا فقط من بمونم و اون فکرای احمقانهات. اصلا بلدی فکر کنی؟ من نباشم اون بیرون زنده نمیذارنت!"
حرکتی از پشت پنجره دیدم. سرش را بلند و بعد نگاهم کرد. در باز شد.
کتی-