تاریخی بودنِ برزویهی طبیب(شماره ۱)
یکی از مسائلِ مهم که در موضوعِ زندقهی ابنمقفع وجود دارد، این پرسش است که مؤلفِ واقعیِ مقدمهی کلیله و دمنه منسوب به برزویهی طبیب چه کسی بوده است.(۱)(ص ۲۲۲)
یادداشت:
۱. موضعِ افراطی آن است که انسان وجودِ تاریخیِ برزویه را انکار کند و در نتیجه ابنمقفع را مؤلفِ این مقدمه بداند که آن را شخصیتی خیالی منسوب کرده است. چنین است موضعِ ا. دنیسن راس در پیشگفتارش بر پنزر(Penzer 1968, pp.xif., xxi). عباس اقبال آشتیانی(اقبال آشتیانی.عباس، شرح حال عبدالله ابنمقفع فارسی، برلین ۱۹۲۶ م.، ص ۴۶ به بعد)نشان داده است که این موضع پایهی استواری ندارد، با این حال وی عقیده دارد که مؤلفِ مقدمه خودِ ابنمقفع بوده است. کریستنسن(Christensen.Arthur, La légende du Sage Buzurjmihr", Acta Orientalia 8, 1930, p. 81_128)برزویهی طبیب را همان بوذرجمهر(بزرگمهر)میداند که ظاهراً بیدلیل مینماید. همچنین بنگرید به:
Christensen.Arthur, "La sagesse religieuse et morale de la Perse sous Khosrau I Anôsharvān", Actes du Ve Congrès International d'Histoire des Religions, Lund, pp. 250_253.
مأخذ: شاکد.شائول، از ایران زردشتی تا اسلام: مطالعاتی دربارهی تاریخ دین و تماسهای میانفرهنگی، ترجمهی مرتضی ثاقبفر، تهران، انتشارات ققنوس، چاپ پنجم ۱۳۹۳
قسمت دوم👇
https://t.me/ketabkhaFFRF/5920
#ساسانیان
#برزویه_طبیب
#دانش_پزشکی_ایران_باستان
#دانش_ایران_باستان
https://t.me/ketabkhaFFRF
یکی از مسائلِ مهم که در موضوعِ زندقهی ابنمقفع وجود دارد، این پرسش است که مؤلفِ واقعیِ مقدمهی کلیله و دمنه منسوب به برزویهی طبیب چه کسی بوده است.(۱)(ص ۲۲۲)
یادداشت:
۱. موضعِ افراطی آن است که انسان وجودِ تاریخیِ برزویه را انکار کند و در نتیجه ابنمقفع را مؤلفِ این مقدمه بداند که آن را شخصیتی خیالی منسوب کرده است. چنین است موضعِ ا. دنیسن راس در پیشگفتارش بر پنزر(Penzer 1968, pp.xif., xxi). عباس اقبال آشتیانی(اقبال آشتیانی.عباس، شرح حال عبدالله ابنمقفع فارسی، برلین ۱۹۲۶ م.، ص ۴۶ به بعد)نشان داده است که این موضع پایهی استواری ندارد، با این حال وی عقیده دارد که مؤلفِ مقدمه خودِ ابنمقفع بوده است. کریستنسن(Christensen.Arthur, La légende du Sage Buzurjmihr", Acta Orientalia 8, 1930, p. 81_128)برزویهی طبیب را همان بوذرجمهر(بزرگمهر)میداند که ظاهراً بیدلیل مینماید. همچنین بنگرید به:
Christensen.Arthur, "La sagesse religieuse et morale de la Perse sous Khosrau I Anôsharvān", Actes du Ve Congrès International d'Histoire des Religions, Lund, pp. 250_253.
مأخذ: شاکد.شائول، از ایران زردشتی تا اسلام: مطالعاتی دربارهی تاریخ دین و تماسهای میانفرهنگی، ترجمهی مرتضی ثاقبفر، تهران، انتشارات ققنوس، چاپ پنجم ۱۳۹۳
قسمت دوم👇
https://t.me/ketabkhaFFRF/5920
#ساسانیان
#برزویه_طبیب
#دانش_پزشکی_ایران_باستان
#دانش_ایران_باستان
https://t.me/ketabkhaFFRF