خانه غزل معاصر


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


غزل امروز ایران
ارتباط مهدی میرآقایی
@m_miraghaei

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


...
@khanehghazal

افسانه ها هر چند با ذهن تو درگیرند
اسطوره باش اسطوره ها هرگز نمی میرند

ای هم نژاد پایمردی های آبیدر
خورشیدها تا از بلندایت سرازیرند

در قصر شیرین نگاهت خانه می سازند
در رودبار چشم تو آرام می گیرند

ایران من ای سربلند جاری تاریخ
تا خاطرات مردمت غرق تصاویرند

مردان تو هر قدر هم افسانه ای باشند
بر بام البرزت کمان در دست می گیرند

#مهدی_میرآقایی
@mehdi_miraghaei

https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


...
@khanehghazal

او آمد و شد خانه ی ما جای پری ها
شد باز به دنیای غزل پای پری ها

سنگی شدم و آب گذشت از سرم امّا
زیباست لبِ رود تماشای پری ها

چون کوه که آبی ز بلنداش بریزد
بر شانه ی شان ریخته موهای پری ها

موهای تو در کار جهان بستگی انداخت
ای لولیِ شوریده ی دنیای پری ها !

وا کن گره از مویت از این مساله ی عشق
تا حل شود این گونه مُعمّای پری ها

این شعر پریخانه ی دِنجی ست که بی تو
در آن خبری نیست ز غوغای پری ها

ای شعرِ زبانزد ! پریِ مویْ قصیده !
هرگز نرسیدند به این پایه پری ها

#کبری_موسوی_قهفرخی

https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


...
@khanehghazal

وقتی از چشم تو افتادم دل مستم شکست
عهد و پیمانی که روزی با دلت بستم شکست

ناگهان- دریا! تو را دیدم حواسم پرت شد
کوزه ام بی اختیار افتاد از دستم شکست

در دلم فریاد زد فرهاد و کوهستان شنید
هی صدا در کوه،هی "من عاشقت هستم" شکست

بعد ِ تو آیینه های شعر سنگم میزنند
دل به هر آیینه،هر آیینه ایی بستم شکست

عشق زانو زد غرور گام هایم خرد شد
قامتم وقتی به اندوه تو پیوستم شکست

وقتی از چشم تو افتادم نمیدانم چه شد

پیش رویت آنچه را یک عمر نشکستم شکست …

#نجمه_زارع

https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


...
@khanehghazal

شلیک کرد؛شیشه فروریخت در رواق
بارید لخته لخته شبِ تیره دراتاق

بلعید ردّ ِ واسطه ی هرچه روز را
بیرون زدارتعاشِ ستون های اتفاق

دلشوره ی تناسخِ یک بازگشتِ تلخ
--پاشیدروی پنجره؛
--ماسیددراجاق!

افتادسقف! تیره تر ازظلمتی فراخ
پُرکردحجمِ حنجره را،بُغضِ اختناق!

غُرّیددرحوالی ی یک نعره،،ناگهان
مستولی ی تمامِ ستون های درمحاق...

من؛
[سربُریده]
با تپشی سرد،،،
سرزدم؛
از نبشِ هولِ ورطه ی کابوسِ باتلاق.

#بهروز_وندادیان

https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


...
@khanehghazal

چند سالی ست که تکلیف دلم روشن نیست
جا به اندازه ی تنهایی من در من نیست

چشم می دوزم در چشم رفیقانی که
عشق در باورشان قد سر سوزن نیست

دست برداشتم از عشق که هر دست سلام
لمس آرامش سردی ست که در آهن نیست

حس بی قاعده ی عقل و جنون با من بود
درک این حال به هم ریخته تقریبا نیست

سال ها بود ازین فاصله می ترسیدم
که به کوتاهی دل کندن و دل بستن نیست

رفتم از دست و به آغوش خودم بر گشتم
جا به اندازه ی تنهایی من در من نیست

#عبدالجبار_کاکایی


https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


...
@khanehghazal

یک لحظه گذشت از من ودر بند کشیدم
هر جمعه به بالای دماوند کشیدم

این زخم که چون غنچه سرش وا شده در تیر
دردی ست که در بهمن و اسفند کشیدم

از پای نیفتاده ام اما به تو سوگند
با گرده ی زخمی غمِ الوند کشیدم

خشم پدرم در نظرم آمد و رد شد
وقتی پسرم را به کمربند کشیدم

چشمان تو را آبیِ دریا و لبت را
مانند ژِکوند از غم و لبخند کشیدم

خونریزترین اسلحه چشمی ست که داری
چشمان تو را خشم خداوند کشیدم

چون پیره زنی خسته و نومید شدم که
یک عمر فقط حسرت فرزند کشیدم

گفتم نکِشم درد جدایی تو را باز
گفتم نکِشم فاصله -- هر چند کشیدم

#محمد_دارایی

https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


...
@khanehghazal

ابرازمی کنیم چنانیم و ... نیستیم
احساس می کنیم فلانیم و ... نیستیم

چون آبشاریخ زده خاموش و روشنیم
ازاصل ساقطیم،روانیم ... ونیستیم

سیگاریان خسته و وابسته راببین!
اینگونه ایم ما،نگرانیم ونیستیم

چندین دهه ست در ده مان ،ما خواص ها
بیش ازعوام نوکر خانیم و... نیستیم!

عادت شده ست هیچ ننوشیم و مست مست
تلقین کنیم در جریانیم و............ !!!

ما بلبلان مملکت عشق مدتیست
نام آوران فن بیانیم و... نیستیم

هستی نبود،مستی بی مزه بوداگر
پاک آمدیم،پاک بمانیم و...نیستیم

#مجتبی_سپید

https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


...
@khanehghazal

کـجـا بـرده‌ست قـایـق را تقــلّاهـای پـارویی
بـه جـای شاه‌ماهی صــید کردم بچه میگویی

پری‌هایی که پنهاننـــد در موجی کف‌آلــوده
مـرا بـردند سوی او، به افسونی، به جادویی

تلف کـردم فسـونم را، نـدارد هیچ معنـایی
بـرایش پیـچش مـویی، اشارتهای ابــرویی

بـریدم، پـاره کردم، لت زدم، از تـه تراشیـدم
مگر زنجیــر را عبــرت شـود تعـزیـرِ گیسویی

شبیــه ماهی‌ام، انـداختـــه در تـابـه‌‌ی داغی
که شب تـا صبـح می‌غلتـم ز پهلویی به پهلویی

بـه یغمـــا بـرده‌ای امنیت مـا را، عجب کـاری!
بـه هیـچ انگاشتی شخصیت ما را، عجب رویی!

ســلامم می‌دهی امـا در آغوشـم نمی‌گیری
بــرای مستحبّی ، واجبی را تــــرک می‌گویی !!

#سمانه_کهربائیان

https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


...
@khanehghazal

‍ برایت زندگی فکر و خیال بهتری دارد
برو گاهی نباشی حس و حال بهتری دارد

به چشمت دود خواهد رفت اما یادمی گیری
که هیزم هرچه محکمتر ، زغال بهتری دارد

به دنیا اعتمادی نیست با این ظاهر زیبا
همیشه مار سمّی خط و خال بهتری دارد

چه فرقی بین پاییز و بهارش دیده همسایه
که باور میکند امسال ، سال بهتری دارد

بیابانها نمی دانند حال باغبان ها را
دلش خون است هرکس پرتقال بهتری دارد


کنارم مینشینی اتفاق خوب می افتد
تو نیت میکنی هربار ، فال بهتری دارد

همین امروز و فردا میروی من خاطرم جمع است
برایت زندگی فکر و خیال بهتری دارد

#حسن_توکلی


https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


...
@khanehghazal


حالم بد است مثل زمانی که نیستی !
دردا که تو همیشه همانی که نیستی ! 

وقتی که مانده ای نگرانی که مانده ای
وقتی که نیستی نگرانی که نیستی !  

عاشق که می شوی نگران خودت نباش
عشق آنچه هستی است نه آنی که نیستی !

با عشق هر کجا بروی حی و حاضری
دربند این خیال نمانی که نیستی ! 

تا چند من غزل بنویسم که هستی و
تو با دلی گرفته بخوانی که نیستی !

من بی تو در غریب ترین شهر عالمم
بی من تو در کجای جهانی که نیستی ؟

#غلامرضا_طریقی


https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


...
@khanehghazal

مگو که شهر پر از قصه ی نهانی ی ِ ماست
به لوح دهر همین قصه ها نشانی ی ِ ماست

ز چشم خلق چه پوشم؟ که قصه های دراز
عیان به یک نگه خامش نهانی ی ِ ماست

اگر چه هر غزلی همچو شعله ما را سوخت
فروغ عشق، چو مشعل، ز صد زبانی ی ِ ماست

اگر چه لاله ی ما شد ز خون دل سیراب
چه غم؟ که رونق باغی ز باغبانی ی ِ‌ماست

به گور مهر، شبانگه، به خون سرخ شفق
نوشته قصه ی پر دردی از جوانی ی ِ ماست

شبی به مهر بجوش و ببین که چرخ حسود
سحر دریده گریبان ز مهربانی ی ِ‌ماس

مکش به دیده ی مغرور ما کرشمه ی وصل
که چشم پوشی ما عین کامرانی ی ِ ماست

ز مرگ نیست هراسی به خطارم سیمین!
که جان سپردن صدساله زندگانی ی ِ ماست...


#سیمین_بهبهانی


https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


...
@khanehghazal

افسانه ها هر چند با ذهن تو درگیرند
اسطوره باش اسطوره ها هرگز نمی میرند

ای هم نژاد پایمردی های آبیدر
خورشیدها تا از بلندایت سرازیرند

در قصر شیرین نگاهت خانه می سازند
در رودبار چشم تو آرام می گیرند

ایران من ای سربلند جاری تاریخ
تا خاطرات مردمت غرق تصاویرند

مردان تو هر قدر هم افسانه ای باشند
بر بام البرزت کمان در دست می گیرند

#مهدی_میرآقایی
@mehdi_miraghaei

https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


...
@khanehghazal

من که مشغول خودم بودم و دنیای خودم
می نوشتم غزل از حسرت و رویای خودم

من که با یک بغل از شعرسپیدم هرشب
می نشستم تک و تنها لب دریای خودم

به غم انگیز ترین حالت یک مرد قسم
شاد بودم به خدا با خود ِ تنهای خودم

بی خبر از خطر و زخم زمین می خوردم
فارغ از درد و غم و وحشت فردای خودم

من به مغرور ترین حالت ممکن شاید
نوکر و بنده ی خود بودم و آقای خودم

ناگهان خنده ی تو ذهن مرا ریخت به هم
بعد من ماندم و این شوق تمنای خودم

تا که کار من این شعر به اینجا نرسد
قفل و زنجیر زدم بردل و برپای خودم

من به دلخواه ِخودم حکم به مرگم دادم
خونم امروز حلال است، به فتوای خودم


#امیر_اخوان

https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


Forward from: خانه غزل معاصر
...
@khanehghazal

‍ در سایه ی این سقف ترک خورده نشستیم
بی حوصله و خسته و افسرده نشستیم

خاموش چو فانوس که در خویش خمیده است
پیچیده به خود با تن تا خورده نشستیم

یک بار به پرواز پری باز نکردیم
سر زیر پر خویش فرو برده نشستیم

بر سنگ مزار دل خود مرثیه خواندیم
یک عمر به بالین دل مرده نشستیم

بر گرده ی ما خاطره ی خنجر یاران
با جنگلی از خاطره بر گرده نشستیم

آیینه هم از دیده ی تردید مرا دید
با سایه ی خود نیز دل آزرده نشستیم

برخاست صدا از درو دیوار ولی ما
با این همه فریاد فرو خورده نشستیم

#قیصر_امین_پور

https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


...
@khanehghazal

تو را خبر ز دل بی قرار باید و نیست
غم تو هست ولی غمگسار باید و نیست

اسیر گریه ی بی اختیار خویشتنم
فغان که در کف من اختیار باید و نیست

چو شام غم دلم اندوهگین نباید و هست
چو صبحدم نفسم بی غبار باید و نیست

مرا ز باده نوشین نمی گشاید دل
که می بگرمی آغوش یار باید و نیست

درون آتش از آنم که آتشین گل من
مرا چو پاره ی دل در کنار باید و نیست

بسرد مهری باد خزان نباید و هست
به فیض بخشی ابر بهار باید و نیست

چگونه لاف محبت زنی ؟ که از غم عشق
ترا چو لاله دلی داغدار باید و نیست

کجا به صحبت پکان رسی ؟ که دیده تو
بسان شبنم گل اشکبار باید و نیست

رهی بشام جدایی چه طاقتی است مرا؟
که روز وصل دلم را قرار باید و نیست

#رهی_معیری

https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


...
@khanehghazal

یارای گریه نیست، به آهی بسنده کن
آری، به آه گاه به گاهی بسنده کن 

درد دل تو را چه کسی گوش می‌کند
ای در جهان غریب ! به چاهی بسنده کن

دستت به گیسوان رهایش نمی‌رسد
از دوردست‌ها به نگاهی بسنده کن

سرمستی صواب اگر کارساز نیست
گاهی به آه بعد گناهی بسنده کن

اهل نظر نگاه به دنیا نمی‌کنند
تنها به یاد چشم سیاهی بسنده کن

#سجادسامانی

https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


...
@khanehghazal

سرم را گرم خود کردند در بازار تُجٓاران
به تاراجم کشیدند اینطرف با حربه ای یاران

هنوز از چاه می آمد صدای ناله هایی که...
به چاهی تازه افتادم به صرف شام مکاران

قلم امٓا نرقصاندم به ضرب آهنگ زرهاشان
مرا چون پونه می بینند در هر حالتی ماران

پس از عمری ملال آور که نان از خون دل خوردم
ندارم چشم امیدی به دستاس ستمکاران

رسیده از پدر جدٓم به من ارثیه ای معلوم
کمم امروز اگر در کاسه ی چشم خریداران !

چه جای آرزو وقتی که شیران در غل و بندند
و آزادانه می چرخند روباهان و کفتاران

صبوری زخم ناسور مرا درمان نخواهد شد
نمک سود است تنها چاره بعد از ذبح جانداران

به مرگم راضی ام وقتی که حسرت میکشد بالم
چه سودی دارد این بودن میان جمعِ مرداران

#پژمان_صفری

https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


...
@khanehghazal

‍ در سایه ی این سقف ترک خورده نشستیم
بی حوصله و خسته و افسرده نشستیم

خاموش چو فانوس که در خویش خمیده است
پیچیده به خود با تن تا خورده نشستیم

یک بار به پرواز پری باز نکردیم
سر زیر پر خویش فرو برده نشستیم

بر سنگ مزار دل خود مرثیه خواندیم
یک عمر به بالین دل مرده نشستیم

بر گرده ی ما خاطره ی خنجر یاران
با جنگلی از خاطره بر گرده نشستیم

آیینه هم از دیده ی تردید مرا دید
با سایه ی خود نیز دل آزرده نشستیم

برخاست صدا از درو دیوار ولی ما
با این همه فریاد فرو خورده نشستیم

#قیصر_امین_پور

https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


...
@khanehghazal

آن شب صدای گریه و فریاد می آمد
آن شب تو تنها مانده بودی باد می آمد...

آن شب صدایی شیشه ها را مضطرب می کرد
باران تندی در امیرآباد می آمد...

باران نه! از چشم زمین انگار سیلی که
با نعش مُشتی ماهی آزاد می آمد...

باران نه...اشک شادی اُردیجهنّم بود
وقتی برای زادن خرداد می آمد!

دنیا شبیه کوسه ای مشتاق خونت بود
در آب اگر یک قطره می افتاد...
می آمد!

ترسیده بودی، شعر می خواندی، زنی تنها
از فصل های سرد فرّخزاد می آمد

جمعه تو را می زد...صدای جیغ گنجشکی
از حوض بی نقّاشی فرهاد می آمد

آن شب اتاقت سرخ شد،آن شب تو را بُردند
آن شب تو تنها مانده بودی باد...

#حامد_ابراهیم_پور

https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر


...
@khanehghazal

به خوابم آمدی پُر کردی از اندوه خوابم را
به دست ابرهای تیره دادی آفتابم را

و حالا مثل نیلوفر به دنبال ردِ پایت
به هر سو می‌کشانم شاخه‌های پیچ و تابم را

یقین دارم که چشمانت ز هُرم واژه‌ها می‌سوخت
اگر روزی برایت می‌نوشتم التهابم را !

وگرنه با همین نامه ، برایت می‌فرستادم
دو برگ از دفترِ اندوهِ بیرون از حسابم را

و یا بی‌پرده و روشن، برایت شرح می‌دادم
فقط یک خط ز سرفصل کتاب اضطرابم را

که تا دیگر دلِ بی‌اعتقادت، باورش می‌شد
که من هم چون تو پنهان می‌کنم از خود، عذابم را

#بهروز_یاسمی

https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر

20 last posts shown.

254

subscribers
Channel statistics