...
@khanehghazal
یک لحظه گذشت از من ودر بند کشیدم
هر جمعه به بالای دماوند کشیدم
این زخم که چون غنچه سرش وا شده در تیر
دردی ست که در بهمن و اسفند کشیدم
از پای نیفتاده ام اما به تو سوگند
با گرده ی زخمی غمِ الوند کشیدم
خشم پدرم در نظرم آمد و رد شد
وقتی پسرم را به کمربند کشیدم
چشمان تو را آبیِ دریا و لبت را
مانند ژِکوند از غم و لبخند کشیدم
خونریزترین اسلحه چشمی ست که داری
چشمان تو را خشم خداوند کشیدم
چون پیره زنی خسته و نومید شدم که
یک عمر فقط حسرت فرزند کشیدم
گفتم نکِشم درد جدایی تو را باز
گفتم نکِشم فاصله -- هر چند کشیدم
#محمد_دارایی
https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر
@khanehghazal
یک لحظه گذشت از من ودر بند کشیدم
هر جمعه به بالای دماوند کشیدم
این زخم که چون غنچه سرش وا شده در تیر
دردی ست که در بهمن و اسفند کشیدم
از پای نیفتاده ام اما به تو سوگند
با گرده ی زخمی غمِ الوند کشیدم
خشم پدرم در نظرم آمد و رد شد
وقتی پسرم را به کمربند کشیدم
چشمان تو را آبیِ دریا و لبت را
مانند ژِکوند از غم و لبخند کشیدم
خونریزترین اسلحه چشمی ست که داری
چشمان تو را خشم خداوند کشیدم
چون پیره زنی خسته و نومید شدم که
یک عمر فقط حسرت فرزند کشیدم
گفتم نکِشم درد جدایی تو را باز
گفتم نکِشم فاصله -- هر چند کشیدم
#محمد_دارایی
https://t.me/khanehghazal
خانه غزل معاصر