会 KANAO TSUYURI .

😭😭ارومم

به خوشگلی تو نمی‌رسم

چه کصی👅👅👅👅👅

خانومیم روز به روز خوشگل تر میشه 😋

بوس🎀

بوس😓❤️

میگویی چرا نمیتوانم زمانی که کسی به من توهین و یا دستور میدهد نمیتوانم چیزی بگویم؟ خوب، در جواب نمیتوانم چیزی بگویم که چون اگر جوابی بدهم میگویی خیر و خودت این را خواسته ای، درحالی که نمی‌خواستم.
شما افرادی دارید که با آنها مشورت کنید و یا اگر زمانی که حالتان بد است با آنها سخن بگویید و حالتان خوب شود.
اما من نه.
زندگی من تنها روی یک پر نازک قرار دارد که حتی یک باد نحیف نیز آن را به جایی تاریک و بی صدا میفرستد.
زمانی که به من توهین می‌شود نمیتوانم چیزی بگویم و یا به آنها نگاه کنم و از خودم دفاع کنم.
تنها کاری که میتوانم انجام دهم سرزنش و مجازات خودم است.
هر سخن مانندی یک میخ وارد بدن من میشود و مرا تا ابد در آن مکان تاریک و بی صدا نگه می‌دارد.

به کارهای قبلیت نگاه کن که به بقیه چیکار کردی، میترسم همون رو با من انجام بدی.

خودتون باعث شدید که بهتون پیام ندم و دوری کنم.

چرا فکر کردید که سو استفاده کردن از افراد خیلی خوبه؟....

قبلی خیلی کم بود کیفیتش.

I'm not a monster , I'm a mother.
-why?you have no children, they don't exist.
I know that.
Because I dream of them.
Every night, the same dream.
And every morning.

از وقتی  احساس بدبختی کردم در حال فرار بوده ام. راستش را بخواهید از فرار و دویدن خسته شده ام. از قایم مشوک بازی خسته ام.   من در اوج خوشحالی بسیار غمگینم و نمی توانم بیش از این ادامه دهم. من حتی دلیل غمگین بودنم را نمیدانم.  شما نمی‌توانید تصور کنید هر لحظه با ترس و اضطراب سر و کله زدن تا چه حد عذاب آور است. زندگی ماهیت عجیب و بسیار شگفت انگیزی دارد. او زیباست و فریبنده. تو را گول می زند و زمانی که در دامش بیفتی متوجه میشوی چه موجود وحشت انگیزی ست. گاهی فکر می کنم که من برای اینجا بودن ساخته نشده ام. باور بفرمایید کسی متوجه این حرف من نمی شود و گمان می کنند که دچار افسردگی موقتی شده ام.‌ آنها نمی دانند چیزی فراتر از افسردگی درون من ریشه دوانده و حتی نمی دانم آن را چه به نامم. من معنی شادی را می دانم، معنی آرامش را هم می دانم. اما هیچوقت نتوانستم آن را تجربه کنم و همیشه از داشتنشان محروم بوده ام. باید بگویم که دیگر برایم ممکن نیست تا خودم را به آب و آتیش بزنم تا ظاهرم را طوری نشان دهم که انگار حال من خوب است و همه چیز بر وفق مراد است. تا مبادا باعث آزار دیگران شوم. هرچند که انگار بازهم موفق نبوده ام. حقیقت را بخواهید دیگر از اینکه بگویم حالم خوب نیست خجالت می کشم. من میدانم که آدمیزاد حق دارد گاهی ناراحت باشد، اشکالی ندارد که گاهی غم و غصه را به دنیای خودت راه بدهی و بگذاری کنارت جا خوش کند. اما همیشگی؟ خیر. غم دائمیِ تو باعث می شود دیگران تو را رها کنند و روی واقعی شان را نشان دهند. من از غم همیشگی خسته ام و در عین حال لذت می برم. آدم ها مدام شگفت زده ام می‌کنند و هربار که تصمیم می گیرم درد و دل کنم با حرف های مسخره شان مرا ناامیدتر  می کنند. هیچکس نمی داند تا چه حد از خودم متنفر هستم.  مدام نبودنم در این دنیای کوفتی را تصور می کنم. اگر انسان نبودم چه می شد؟ من از آدمیت بی زارم و نمی دانم دردم را به چه کسی بگویم. من  نمی دانم چطور بعضی از آدم ها می توانند به راحتی احمق باشند و از زندگی شان لذت ببرند. اخیرا درد به قدری فشار می آورد که من هم دلم‌می‌خواهد احمق باشم. این حجم از درد و غم برایم غیرقابل تحمل است و تنم توان حمل آنها را ندارد. دلم می خواهد فریاد بزنم که خسته ام. جیغ بنفشی بکشم و بگویم کافی ست. زندگی را به اندازه ای که باید تجربه کردم و طعم آن را چشیده ام‌. بیش از این ماندن در میان هیولاهای زشت و رعب انگیز جایز نیست و باید رفت. خواهش می کنم تمامش کنید

ممنونمم

عالیه