بعضی بدهیها را هیچگاه کسی از ما مطالبه نمیکند.
نه نامهای برایشان میآید، نه موعدی دارند و نه کسی درِ خانه را میکوبد.
اما سالها بعد، در یک عکس، خاطره یا در نگاه کسی که دوستش داشتهایم، ناگهان روبهروی ما میایستند.
این روزها مشغول آخرین بازخوانی داستان کوتاه تازهام هستم.
«بدهیِ روزهای نیامده»
روایتی دربارهٔ چیزهایی که خیال میکنیم همیشه برایشان وقت خواهیم داشت.
به زودی…
سونا|عمری