فردی بود که درون افکار خود می زیست، علاقه ای چندان به مخلوط شدن احساساتش با دیگران نداشت و ترجیح میداد روح زیبای خود را درون خود به اقامت واداراد، اما جسارت والای او اجازه به خاموش ماندن کامل احساساتش نمی شد، بر ظلم و بی عدالتی روی سرکشی نشان می داد و هر کس نمی توانست قلب سرکش او را رام حرف های خود کند، خام حرف های پوچ نمیشد و قیمت آنها می دانست، روزگاری بر وجود او هجوم اورد اما همانطور که انتظار می رفت حتی به سرنوشت اجازه ی غلط نوشتن نمی داد، خود برای خود زندگی ای زیبا می نوشت اما با دستان سرنوشت، تسلیم شدن در وجود او بی معنا و پوچ بود، اما گاهی اوقات نا امیدی مهمان خانه ی قلب او می شد که باز هم از او سرکشی می کرد و با جسارتی تمام که در وجودش کاخ ساخته بود سیلی ای از جنس امیدواری بر گوش آن می زد.
تقدیم به شیدا
فرستاده شده از ناشناس