𝐋𝐮𝐧𝐚𝐫𝐢𝐬


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


Every night begins in Lunaris.
@lunarisvvvbot
حرف های شما برای من فوق العاده با ارزش هست پس بیاید صحبت کنیم...
Pv: @Amir1387hy

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


خالق تصوراتی که در آن زیستن لذتی فراوان دارد، و قدرت تخیل زندگی او را به شهری از آثار هنری تبدیل کرده، که در میان کوچه های این شهر بزرگ، به کنجکاوی می پردازد در حالی که با ساختن تصوراتش در میان دنیای کتاب هایش غرق شده و سال ها در کتاب خانه ی قلبش به خواندن کتاب ها ادامه می دهد، و باز هم از خواندن آنها خسته نشده.
تقدیم به ویرانه سرای محله ی سبز

https://t.me/anar_khanoomi


بر همه چیز اندیشه را حاکم کرده، و سخنانش از مسیر منطقی می آیند که دشوار است رد آن سخنان گرانبهایی که زاده تفکرند، با تفکر در همه چیز خلاقیت را در آنها می گنجاید، دیدگاهی دارد که باید عینک بصیرت را بر دیده زد تا بتوانی تفکراتش را بخوانی، علاقه به انجام تمام و کمال همه چیز دارد آنگونه که هیچ چیز زیر دستان او اشتباه به وجود نمی آید.
تقدیم به دختر شعر

https://t.me/Peom_Girl


در دنیای متون کتاب هایش غرق شده، و به پرستش آنها می پردازد، آنقدر خود را غرق خوانش کتاب هایش می کند که ساعت و زمان برایش از رعد و طوفانی سریع تر می گذرد، همانند آنکه ماشین زمانی اختراع کرده و خود را از تحمل زمان رهایی می بخشد، مهربانی او قابل تفسیر نیست،تفسیر آن نوعی کفر به نظر می رسد زیرا گویی مانند خالق مهربانیست، مهارت خود را در خلق آثار ادبی کوچک می داند، اما به این موضوع بی توجه مانده که آثار او آنقدر زیبا و پیچیده است که گویی هر کسی عاجز از فهم آن ها می ماند، مهربانی بر قلبش چیره شده و ذات او را از هر گونه کینه به دور می داند.
تقدیم به دارچین

https://t.me/garchiiii


سکوتی داشت که در آن سکوت غوغایی بود که دست هر آشوبی را از پشت می بست، و فقط چشمانش بیانگر این غوغایی بودند که در سکوتش غرق بود، تصوراتش بی کران زیبا و حقیقتی بود که هر کسی توانایی دیدن آن را نداشت، سرزمین هایی به چشم او پدیدار می شد و در آنها می زیست که ذهن هر فردی که در هنر نابینا بود به دیدن آن توانایی نداشت، علاقه مند به دانستن تمام راز های جهان بود و گاهیی اوقات کنجکاوی او را محاصره می کرد، قلبی مهربان داشت که افراد زیادی از آن مهربانی بی نهایت بهره مند می شدند یا بهتر است اینگونه بگویم که پناهگاهی برای قلب ها و ذهن های خسته بود آن مهربانی دائمی، و گاهی این مهربانی به سکوت او می افزود هر چند که او را آزار می داد اما باز هم مهربانی در قلبش شکوفه های زیبایی می داد همانند ارکیده هایی که سادگی آنها به زیباییشان می افزود، هر چند که گاهی اوقات نا امیدی در قلبش موج می زد و خستگی از تحمل بازی های زندگی او را آزار می داد اما نمی دانست که راوی داستان زندگی او شکوهمندی بزرگی در انتظارش گذاشته.
تقدیم به بانوی بیگانه سرا

https://t.me/theendfrom


فردی بود که درون افکار خود می زیست، علاقه ای چندان به مخلوط شدن احساساتش با دیگران نداشت و ترجیح میداد روح زیبای خود را درون خود به اقامت واداراد، اما جسارت والای او اجازه به خاموش ماندن کامل احساساتش نمی شد، بر ظلم و بی عدالتی روی سرکشی نشان می داد و هر کس نمی توانست قلب سرکش او را رام حرف های خود کند، خام حرف های پوچ نمیشد و قیمت آنها می دانست، روزگاری بر وجود او هجوم اورد اما همانطور که انتظار می رفت حتی به سرنوشت اجازه ی غلط نوشتن نمی داد، خود برای خود زندگی ای زیبا می نوشت اما با دستان سرنوشت، تسلیم شدن در وجود او بی معنا و پوچ بود، اما گاهی اوقات نا امیدی مهمان خانه ی قلب او می شد که باز هم از او سرکشی می کرد و با جسارتی تمام که در وجودش کاخ ساخته بود سیلی ای از جنس امیدواری بر گوش آن می زد.
تقدیم به شیدا

فرستاده شده از ناشناس


خب خب دوستان کم کم متن هارو خدمتتون تقدیم می کنم امیدوارم خوشتون بیاد 🫠🩶
اگر کسری داشت یا اشتباهی داخلش بود عذر خواهی منو بپذیرید🤝🏼




سلام سلام
برای اولین بار میخوام چالش بزارم حمایت کنید و امیدوارم خوشتون بیاد🫠🤝🏼
چالش اینطوره که پیام رو فور کنید چنلتون یا اگر چنل ندارید تو ناشناس پیام بزارید و سه تا از ویژگی های خودتون یا زندگیتونو بگید من بر اساسش دربارتون یه داستان کوتاه می نویسم و تقدیم می کنم 🫠🤝🏼


Forward from: حرفامون🍥
این پیام رو فور کنین براتون فولدر بزنم جذب بگیرین.🍒


🫠🤝🏼




دوستان با عرض معذرت بخاطر خستگی ذهن و نداشتن تمرکز برای نوشتن یه مدت رمان تناسخ رو نمیزارم 🩶


تا کنون ستاره ها را شمرده ای برای گذر اوقات زندگی؟
تا کنون هم سخن ماه شده ای برای درک بیشتر تنهایی؟
با فلک به تکاپو افتاده ای برای بالا رفتن از مقام خود؟
حیوانات را درک کرده ای از نبود رفاه خود؟
با گل ها به درد و دل نشسته ای که بگویند از عمر کوتاه گلبرگشان بعد از زیبایی؟
رقص شبنم را دیده ای بر شیشه های ماشین در هنگام عبور که مانند سقوطشان باشد؟
چه زیبا زندگی کرده ایم در تنهایی و این گاهی اوقات خوب است که تنها گلبرگ ها و حیوانات و ستارگان ما را بفهمند
دست نوشت


@yadegari_you_11
سلام به همگی این چنل روبیکا یکی از دوستانمون هست که خودمم داخل ادمینم اگر دوست داشتید تشریف بیارید 🩶


بجای این‌همه چیزها که از بین بردند از بیابانهای سوزان عربستان چه برایمان آوردند؟ یک‌مشت پستی و رذالت یک‌مشت موهوم و پرت و پلا که بزور شمشیر بما تحمیل کردند!

صادق هدايت


هر فردی در خودش گنجایش گنج محبت را می بیند اینکه پی بردی به نخوردن غم مار های حاشیه تبریک گفتنیست اما یادت باشد هنوز چیز های زیادی نمی دانی دوست من.


در حینی که آیلار وضعیت سوزناک ایران را شرح می داد قطره اشکی از چشمانش فرود آمد، حسی غریب به من دست داد مانند آن بود تکه ای از جسمم را می سوزاندند، نمی دانستم چه بگویم، چه کاری انجام دهم که آن تکه اشک مروارید مانند به لبخندی تبدیل شود که همیشه بر لب داشت و مرده را در گور زندگی می بخشید، دلگرمی دادن کار من نبود چون خود نا امیدی درونم را فرا گرفته بود، اما با این حال به او گفتم: زمانی که ققنوس به اواخر عمر خود می رسد آتشی وجود او را فرا می گیرد و آن پرنده زیبا را به خاکستر نا امیدی تبدیل می کند، اما ققنوس دوباره از آن خاکستر جان گرفته و در چهره ای زیبا تر به زندگی بر می گردد، ایران نیز مانند ققنوس است، بار ها در آتش ظلم و ستم افتاده و سوخته و خاکستر شده اما باز هم جان گرفته و به زندگی بازگشته، در آن لحظه کمی به موفقیت برای آرامش بخشیدن به او نزدیک شده بودم اما باز هم بغض در چشمانش مانند غروب آفتاب می درخشید، و هر لحظه ممکن بود، شبنم چشمانش بر گونه های گلبرگ مانندش بتازند که ناگهان در مسیر، بوته هایی از گل رز به چشمانم خورد، لحظه ای توقف کردم، آیلار نگاهی معما گونه به من انداخته بود و خود را در سکوت غرق کرده بود، شاخه گلی از بوته چیدم و بدون کلامی سخن تقدیم به او کردم، بالاخره موفق شدم به باز کردن غنچه های خنده ی او، ناگهان کلاهش را که کلاهی آفتابی و سفید با ربانی صورتی که به دور آن بود، کلاهی که معمولاا اشراف زادگان انگلیسی بر سر می گذاشتند بود، کلاهش را از سر در آورد و آن کل سرخ را بر ربان کلاه چسباند، ناخواسته لبخندی صورتم را فتح کرد، لبخندی کوتاه اما از تهه وجود، آیلار کلاهش را بر سر گذاتشت و گفت: فردی عجیب هستید آدم از کار های لحظه ای شما سر در نمی آورد. لحظه ای مکث کردم و شانه هایم را به بالا انداختم و پاسخ دادم: اگر دیگران نیز مانند شما از عجیب بودنم خوشنود باشند و لبخند به صورت بیاورند برای من کافیست و دلیلش برایم ارزنی اهمیت ندارد. باز هم سکوتی معما گونه او را فرا گرفت و چند لحظه ای را به تماشای من هدر داد، شاید در ذهنش با خود می گفت این دگر چه احمقیست که زاییده شده. پس از اتمام کار ها زمان بازگشت فرا رسیده بود، او را تا منزل همراهی کردم و او نیز از من بابت همراه بودن با او در طول روز تشکر کرد، زندگی برایم متفاوت شده بود دلیلش بر خودم نیز پنهان بود، اما خنده ای صورتم را فتح کردم بود که نمیتوانستم آن را محو کنم و شاید هم...
تناسخ عشق او _پارت پنجم

دست نوشت


Forward from: Last
برای پسرِ ماه ــ ۳۲


Forward from: Afkar | افکار
مذاکره من و افکار توی مغزم :

@Afkar



20 last posts shown.