- میمِ ثاٰنی -


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


روزمرگی های غیرِ مهمِ
یک آدمِ معمولی
که میخواهد یک روز ،
اقلا یک روز ، زندگی را زندگی کند !
.
‌لطفاًکُپی‌نکنید٫
.
My notes:
@ghesehforush

Related channels  |  Similar channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


متاسفانه توییتر ،
از حجمِ نبودنِ من و حرفهای بداهَه‌م‌
رنج میبره :)


Forward from: حرفینو | پیام‌ناشناس
آیدی توییتر تون رو میزارید❤️
‌


کاش میتونستم تو رو هم مثل تمِ محبوبم یا برنامه ی ضروریِ مورد نیازم ، دانلود کنم !
و بعد روی زندگیم نصبت کنم …


فعلاً تا اطلاعِ ثانوی
انتخاٰب کردم زندگی سبز باشه ٫


آدمیزاد رنج میکشه چون انتخاب میکنه شونه به شونه و همراهِ کسی باشه که نمیبینتش ! بعد مابقیِ عمرش رو صرف این میکنه که به طرفِ مقابل ، خودش رو یادآوری کنه …

گاهی دنیا اونقدا مقصر نیست ! این آدمه که روی رنج ، تنهایی و به هر طریقی موندن ، کنارِ کسی که علتِ غمِ دورانشه ، پا فشاری میکنه …


بایسد مراقب آدمهایی باشی که به جزئیاتت دقت میکنن ، از کمونِ دو تا ابروت تا فرم قلوه ی لبهات تا طرز نشستنت پشت میز کافه و لحن ادای کلماتت .

آدمهایی که از بَرِت میکنن و یجورایی خوندنت رو مثل یه قصه میدونن ! بعد انقدر وَرقِت میزنن که خُلقیات و عادتای ریزت یا حتی جای خالِ کوچیکِ نشسته رو تنت رو حفظ میشن …


Forward from: حرفینو | پیام‌ناشناس
کاش خدا از بقیه ادمای خوب همینطوری تکثیر میکرد ! حتی ورژن گربشونم خلق میکرد :)
ولی تو یه چیز خاصی داری که مطمئنم توی هیچکدوم از نسخه های دیگه‌ت نیست، گونه هایی که وقتی میخندی مثل دوتا کله قند میزنه بیرون و لبخندت رو شیرین تر میکنه...
عزیزِ دل من💜
‌


امروز با ورژنِ گربه ایم ملاقات کردم ٫


Forward from: حرفینو | پیام‌ناشناس
‌آدمای خوب گِلِشون فرق داره
یکم تربت قاطیشونه!
‌


کلا بنظرم آدمهای خوب ، آدمهای خیلی خوب ، واژه هایی که برای نوازشت انتخاب میکنن ، لحنِ نگاهشون ، آغوششون و حتی بودن های سادشون بوی نارگیل میده …


من با کلماٰتم تو را میبوسم ٫


وقتایی که خوشحاٰلم ،
قلبم بویِ نارگیل میده 🤎


دیرم شده بود و مدام توی ذهنم به این فکر میکردم که ساعتِ ۹:۱۰ کلاسمون شروع شده . همونطور که بندِ کتونی هام میکشید زمین ، با هول و ولا سوار اسنپ شدم و گفتم :
سلام استاد .


ولی من میخوام “ خونه یِ تو “ هم باشم ٫


حالا که موهای نقره ایم نرم و لوس خزیده تو شبِ باقی . فهمیدم که آدمیزاد در نهایت خودش ، خونه ی خودشه ! کسی هم که خونه اش رو به غریبه ی دو روزه نمیسپاره . اصلا خونه سپردنی نیست !

پس چی میشه که این “ خودِ “ باقی مونده تو نبردهای زندگی رو میدیم دستِ اینو اون ؟! مگه نمیبینی هنوز گل و گلدونهات ، شاخ و برگات ، ریشه ی بی طاقتت رنجورِ مستاجرِ قبلیه ؟ فکر میکنی بعدی مراقبته ؟! بگذار خونه ، خونه بمونه ! بگذار جایی باشه که بتونی وقتی ناامید و مغلوب شدی ؛ بهش برگردی …


ولی “ تُ “ خونه ی خودتیْ !


مردی که پیرهن چهارخونه تنش بود و کلاه بِرِت مشکی رو سرِ طاسش گذاشته بود ، پشتِ میزِ کناریم نشست . ازش پرسیدن : سفارش بگیریم یا منتظرِ کسی میمونید ؟
دستهاش رو روی میز به هم قلاب کرد و با غمی که هیچ جوره نتونست با شوخ طبعی قایمش کنه گفت : من تنهام ! تنهای تنها …


فهمیدم که تو ستونِ نوشیدنی های گرم ،
قهوه ی کارامل ماکیاتو ،
درواقع زهرماریه که شیرین شده !


امروز همینکه درب کافه رو باٰز کردم ، گرمای مطلوب فضا نشست رو پوستم و بوی سوپ قارچ پیچید تو سرم . آقای کافه چی با اون نیم بوت های نسکافه ایش به محض دیدنم با لبخندِ کشداری گفت :« عا سلام ! منتظر بودیم ! میزتون امروز پره … »
و به میز کوچیکی که کنار ایوون بود اشاره کرد .

- از ۱۳ آبانِ ۱۴۰۱ -


تو چی؟
تو تا الان چند روز زندگی کردی؟!

20 last posts shown.

454

subscribers
Channel statistics