𝖠𝗇𝗌𝗐𝖾𝗋𝗌 ミ


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


جواب چالشای چنل
@wbldr

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter




وانیِ عزیز،اکتبرت بخیر
داشتم غروب خورشید رو از پنجره‌ی کارگاه تماشا می‌کردم و ناگهان به این فکر کردم یک منِ دیگه حالا ممکنه کجا ایستاده باشه. کجا ایستادی؟
دیشب تا دم دمای صبح از یه فقدان وصف‌ناپذیر گریه کردم و هرچقدر هم سعی کردم نتونستم دلیل اصلیش رو پیدا کنم. گاهی یه چیزی درونم برای همیشه گم می‌شه،طوری که خودم هم قادر به پیدا کردنش نیستم. تو هم بدنت رو اینطوری گم می‌کنی؟
همکارهام توی کارگاه میگن من خیلی حساس‌تر‌ از چیزی‌ام که به ظاهر نشون می‌دم،برام جای تعجبه اخه خیلی وقته که تشخیص نمی‌دو واقعا چیزی رو حس می‌کنم یا نه.
این نامه یه کمک یا چمیدونم،درد و دل نیست. حتی نمیتونم بگم دارم به خاطر غم برات می‌نویسم. صرفا یه چیز زیبا دیدم و آرزو کردم اطراف تو هم زیبایی
هایی به چشمگیر بودن غروب خورشید پیدا بشه.
تو بهم بگو،تو چیکار میکنی؟ فکر کنم بیشتر از اینکه دلم بخواد بنویسم دوست دارم از تو بشنوم. احساسات تو حرفای بیشتری برای گرفتن دارن
دوستدار تو،وانی.


نپنت عزیز، اکتبرت بخیر.
یکم زمان عجیبی برای نوشتنه. خصوصا برای یکی که توی یه دنیای دیگه روی یه ریتم هماهنگ با من نفس می‌کشه و به یک ستاره نگاه می‌کنه. میگن آسمون چه اینجا و چه اونجا یکیه. برای همین دارم زیر اسمون شب برات می‌نویسم.
روی پشت بومم و داخل یه مهمونی درجریانه. یه جشن سبک به مناسبت نامزدیِ من. بامزه‌ست نه؟. ازدواج و این چیزها.
توی دومین سانس اجرای نمایش موردعلاقه‌م آشنا شدیم. بلیط اشتباهی گرفته بودم و دو ساعت تمام روی صندلی خارج از آمفی تئاتر چرت می‌زدم که یهو پیداش شد. گویا جزوی از عوامل پشت صحنه بود. بهم پیشنهاد داد از بالکن کارکنان نمایش رو ببینم و خب، از بهترین تجربه‌های زندگیم بود.
بنظرت ازدواج قراره چیزی رو ازم بدزده؟ همه‌چیز درست مثل شعرهاییه که تو حاشیه‌ی کتاب‌هام نوشتم. بوی یه تغییر بزرگ و غیرقابل برگشت به‌مشامم می‌رسه و صادقانه هربار که بهش نگاه می‌کنم کنی دو دل می‌شم. حس می‌کنم روح ما از اینکه آزادی دست و پا شکسته‌ش هم از بین بره می‌ترسه. غیر از این چیزی برای تردید پیدا نمیکنم.
میگما، طعم عشق برای تو چه شکلی‌عه؟ کنجکاوم بدونم الان چندسالته. امیدوارم اونقد برای هرچیزی عجله نکنی. هرچیزی به وقتش اتفاق میفته و اگر هم هرگز رخ نداد لابد برای تو نبوده. من زیاد به خدا و موجودات ماورایی باور ندارم ولی به انرژی چرا. چه اون سطح از انرژی‌ای که روی برگ می‌شینه و چه اونی که خون رو می‌غلتونه وقتی به کسی که دوستش داری‌نگاه می‌کنی.
بوی چای تازه دم میاد. می‌دونن چای دوست دارم. امیدوارم تو هم اگه به اسمون شب نگاه کردی حواست به من باشه. یا وقتی داری یه چای ریز میخوری. توام برام بنویس باشه؟ خوشحال می‌شم
دوستدار تو، نپنت.




کروکدیل عزیز، اکتبرت بخیر.
بالاخره فارغ التحصیل شدم! باورت میشه؟. وای لعنتی واقعا سخت بود! ولی خب هرجوری بود از پسش بر اومدم.
حتما برات سواله تو چه رشته‌ای، خب شاید خنده‌ت بگیره اما دارم یه کتابدار میشم! آره.
خیلی رشته‌ی عجیبی بنظر میاد نه؟ منم نمی‌دونستم چنین چیزی وجود داره تا اینکه یکی از همکارهای پدر معرفیش کرد. منم گفتم چرا که نه.
دیگه پافشاری چندانی روی مسیرهایی که جلوم قرار می‌گیره ندارم. تو شاید از من مقاوم تر باشی نه؟ برای آرزوهات می‌جنگی؟.
نه اینکه شرایط اینجا خیلی سخت باشه. من الان یه انسان بالغم و مسلما قدرت تصمیم گیری برای خودم رو دارم،ولی هیچوقت یه جنگجو نبودم. و فکر کنم این مسیر نزدیک‌ترین به آرزویی بود که توی ذهنم داشتم. اینکه توی یه کتابخونه کار کنم.
هنوزم درمورد اینده‌ی معمولی‌ای که برای خودم می‌بینم دستم میندازن. ولی من رزومه‌ام رو با ذوق اماده کردم.
برای همین اومدم برات بنویسم. نمی‌دونم کی یا چی هستی. اونجا چند سالته. در اینده زندگی میکنی یا در گذشته. ولی مطمئنم توام رویاهایی داری و خیلی‌هاشون یه بن‌بست آزاردهنده‌ن. برای همین گفتم حالا که سرحالم،برات از مهم‌ترین روز زندگیم بنویسم و بهت بگم گاهی با مسیر همراه شدن اشکالی نداره، اگه درنهایت همچنان از چیزی که در پیش گرفتی راضی باشی. نه به اندازه‌ای که باید می‌بود اما کمتر هم نه.
موفق باشی کروکدیل عزیز




بلوبرد عزیز، اکتبرت بخیر.
امشب بار بیش از حد شلوغ بود و وسط کار کم اوردم و مجبور شدم مدتی توی توالت گریه کنم تا سرحال بشم. با همه‌ی این‌ها بازم جون سالم به در بردم و کسی ناراضی از بار بیرون نرفت. دعوایی هم راه نیفتاد به جز یه بحث سبک بین همکارم و یه زوج که سعی داشتن از زیر انعام دادن دربرن.
اخیرا بدون اینکه بفهمم زیاد با مامان تماس می‌گرفتم و گویا این حسابی نگرانش کرده. سعی کردم براش توضیح بدم که چیزی نیست،فقط وقتی زیاد از خودم کار می‌کشم بیشتر دلم براش تنگ می‌شه.
حقیقتا وقتی کسی کنارم باشه خیلی راحت‌تر کار می‌کنم. این اواخر یه جداییِ مسخره رو پشت سر گذاشتم و شاید به خاطر همینه که ابعدا همه‌چیز خیلی بزرگ‌تره.
و احتمالا برای همین یهو یادم افتاد بیام و برات بنویسم. حقیقتا تنها چیزی که می‌تونم برات آرزو کنم اینه که حداقل یکیو داشته باشی که تمام سختی‌ها رو کنارت به جون بخره. و حتی اگه درحال پسرفت بودی دستتو بگیره. یه دست خالی و سرد چندان به حل شدن مشکلات کمک نمیکنه.
راستی امیدوارم به اندازه‌ی من اهل نوشیدنی نباشی. فکر کنم باید یه سر برم دکتر. یکم سر به هوام.
دوستدار تو، بلوبرد.


منِ عزیز، اکتبرت بخیر.
امروز یکم سخت‌تر از روز‌های قبل از تخت خارج شدم. ولی تونستم انجامش بدم!.
راستش مدتیه به خودم استراحت دادم ولی این استراحت داره بیشتر اذیتم می‌کنه. شاید چون تمام مدت یاد گرفته بودم با سرگرم کردن خودم از مشکلاتم فرار کنم. از بلاتکلیفی‌ها و ذهنیت احمقانه‌ای که دارم.
فکر کردن به تو تا حدودی دلگرمم می‌کنه. تصور‌ اینکه ممکنه تو چشم‌های واضح‌تری از من داشته باشی و هنوز سیر نشده باشی. می‌دونم یه چیزایی ممکنه درونت بمیره، ولی خب این شامل کنجکاوی نسبت به اینده نمی‌شه مگه نه؟
لطفا اگه حوصله‌ت سر رفت بیا به خوابم و بهم بگو هنوز هم رویا می‌بینی، چون این روزا یکم خواب‌هام تیره و تاره. نگران شدم که نکنه از دست رفته باشی.


کارولینای عزیز، اکتبرت بخیر.
وقتی اسم پاییز میاد یاد چی میفتی؟ برای من که همش بارون و چکمه و چای داغ برای غروبه. خونه‌ی جدیدم توی محله‌ی دنج تریه اما بالکن بزرگ‌تری داره. جون میده برای اینکه صبح قبل از شروع کلاس‌ها مجله‌های روز بخونم.
نمی‌دونم چی باعث شد یک‌دفعه به یادت بیفتم. من آدم خوبی برای پیش بینی آینده نیستم. تقریبا می‌شه گفت برای فردام هم برنامه‌ی چندانی ندارم. اما می‌دونم که قراره صبح بیدار شم و باز برم گل بخرم.
این روزا تراموا‌ها خیلی شلوغن پس بیشتر راه رو پیاده می‌رم. تو از پیاده‌روی خوشت میاد؟ از آزادی چی؟
امیدوارم توام به اندازه‌ی من آزادی رو بچشی. چه شبیه من و چه شبیه هرچیزی که دور و برت با معنی آزادی یکیه
دوستدارِ تو، کارولینا




اِلای عزیز، اکتبرت بخیر.
چندتا گل جدید توی باغچه کاشتم. اینجا به دور از شلوغی شهر همه‌چی خیلی قابل تحمل‌تره. هرچند اکثر اوقات با سیفون توالت و صدای لولای درب درگیرم ولی بازم ترجیحم اینه وقتی دارم تو این جاده‌های باریک راه می‌رم زنبور نیشم بزنه تا اینکه یه اتوموبیل با راننده‌ی بی‌اعصاب زیرم بگیره.
امروز ظهر گرمی بود،فکر کنم برای همین به یادت افتادم. شاید یه جایی از این جهان‌های متفاوتی که ازش حرف می‌زنن من هنوز هم یه زندگی شهری دارم. راستش گاهی دلم براش تنگ می‌شه. ولی با همه‌ی این‌ها هنوز ناراضی به‌نظر‌نمی‌رسم.
برات توت فرنگی می‌کارم. توام وقتی از خیابون رد می‌شی چپ و راستتو بپا. و از انتخاب کردن مسیری که جدای از انزوا بهت آرامش و تعلق می‌ده نترس.
با عشق، اِلا




الیوی عزیز،اکتبرت بخیر.
هرچند از این ماه متنفرم،هیچوقت اتفاقای خوبی درش برام نمیفته.
این روزها که توی اپاراتخونه کار می‌کنم بیشتر بهت فکر می‌کنم. به اینکه ابعاد رویاهات تا چه اندازه با من متفاوتن. اونقدی هستن که از پنجره‌ی این اپاراتخونه بپرن بیرون؟ یا هم کوچیک‌تر از اونن که بشه دیدشون.
تماشا کردن آدم‌ها جالبه. هراز گاهی از پنجره‌ی اپاراتخونه بهشون نگاه می‌کنم. اینحا زیاد بارون می‌باره و دیوارها همیشه نم می‌دن. خسارتش از حقوق من کم می‌شه.
دوست دارم به چیزای دیگه‌ای درموردت فکر کنم. مثلا اینکه ممکنه اسمون تو بنفش باشه، یا لیوانی که ازش می‌نوشی دسته نداشته باشه. ولی فقط می‌تونم به این فکر کنم که جدای از تمام موفقیت‌هایی که ممکنه نصیبت بشه خوشحالی؟ بیشتر از من؟ کمتر از من، به یک اندازه؟
لطفا خوشحال باش الیو. مطمئنم تو از من خیلی خیلی زیباتری. مطمئنم دلت مثل یه آسمون آفتابی روشنه.
با عشق، الیو




نوجی‌ِ عزیزم، اکتبرت بخیر.
نظرت درمورد زندگی چیه؟ این روزا سیب زیاد می‌خورم، توام سیب دوست داری؟
به‌نظرت چهره‌مون دقیقا شبیه‌همه؟ مدل موهامون چی؟ رنگ مورد علاقه‌ی من قرمزه. توام رنگ قرمز رو دوست داری؟
خیلی وقته از خانواده جدا شدم. تقریبا یادم رفته زندگی با اون‌ها چه حسی داشت.
اپارتمانم رو خیلی دوست دارم. ولی گاهی خسته‌ می‌شم.
محل زندگیم خیلی با دریا فاصله نداره. توام دریا رو دوست داری؟ کاش یه روز می‌تونستیم همراه هم بریم لب دریا پیک نیک. اون موقع نگاه می‌کردم که چقدر با هم فرق داریم. برات کوکی می‌پختم و دقت می‌کردم کدوم رو برمی‌داری. توت بنفش رو یا توت فرنگی
بیا یه جایی از این دنیا به هم بریم خب؟ دوستت دارم




رن عزیز، اکتبرت بخیر.
تازه از محل کارم برگشتم و به‌طرز کلافه‌کننده‌ای خسته‌م. پروژه‌های زیادی برای این اخر هفته جمع‌آوری شده و نمی‌دونم اونقدی انرژی دارم که بتونم انجامش بدم یا نه.
این روزها خیلی بهت فکر می‌کنم. به‌اینکه تو وجود داری یا نه. اینکه توی یه دنیای دیگه اگه منی وجود داره مشغول چه کاریه.
چیزی که دلگرمم می‌کنه اینه که فکر کنم هنوز هنر رو ادامه می‌دی. منم ترکش نکردم. هنوز هم هراز گاهی برای دل خودم طراحی می‌کنم. اما زندگی گاهی اونقد جدی می‌شه‌که یادم می‌ره یه هنرمند کوچیک توی وجودم دارم. امیدوارم تو برای اون هنرمند سرپرست بهتری از من باشی
با عشق فراوان، رن


Start from here


https://t.me/lunabookspace

«اولین چیزی که از یک کتاب یاد میگیری اینه که مهم نیست اگه کامل و تمام نباشی،هر کلمه‌ای یه طرفداری داره و یه روزی یکی میاد که بخون‌اتت



20 last posts shown.