روزهایی هم بود که بیدلیل غمگين بود، وقتهایی که فرقی نمیکرد شاد باشی یا محزون، زنده باشی یا مرده؛ وقتهایی که زندگی در نظرش به دوزخی مضحک میمانست و بشریت به کپه کرمهایی که کورکورانه و تقلاکنان بهسوی نیستیِ محتوم خود پیش میرفتند. در چنين روزهایی کار نمیکرد و خبری هم از خیال نبود که به تبوتاب بیندازدش و خونش را به جوش وخروش دربیارد.
بیداری | کیت شوپن