اکتبر از راه رسیده، با بوی بارانِ دیشب و بخارِ چایِ دارچینی روی میز.
پنجره نیمهباز است و باد، برگهای زرد را به بازی گرفته.
هوای عصر سردتر شده و صدای ورق خوردنِ کتابم با موسیقیِ آرامِ باد درهم میپیچد.
در این ماه، جهان کمی کندتر میچرخد…
نه شادیست، نه غم، فقط لحظهای آرام میان دو فصلِ خسته.
همهچیز طعمِ سکوت دارد، طعمِ نرمیِ دارچین و اندوهی که دیگر درد نمیکند.
پنجره نیمهباز است و باد، برگهای زرد را به بازی گرفته.
هوای عصر سردتر شده و صدای ورق خوردنِ کتابم با موسیقیِ آرامِ باد درهم میپیچد.
در این ماه، جهان کمی کندتر میچرخد…
نه شادیست، نه غم، فقط لحظهای آرام میان دو فصلِ خسته.
همهچیز طعمِ سکوت دارد، طعمِ نرمیِ دارچین و اندوهی که دیگر درد نمیکند.