جنگل مه گرفته‌‌


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


مردن در جنگلی از خاطرات.

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


انگار آتشی درونم بود، نه بیرون‌ریختنی، نه خاموش‌کردنی.
با هر نفس، شعله‌ور تر می‌شد و من فقط تماشا می‌کردم که چگونه قلبم آرام‌آرام خاکستر می‌شود.




فور کنید چنل یا دیلیتون
من از میانِ واژه‌هات، از رنگ و حال دنیات، برات می‌نویسم.
نه یک متن ساده، که تکه‌ای از خودت، آرام و صادق، همون‌طور که من حسّت می‌کنم.
بذار کلمه‌ها شکلت بشن، در نوری نرم،
در نغمه‌ای آرام که فقط برای تو نوشته شده‌است.

Limit: تا وقتی خط بخوره
Be join!

چک کنید!


اکتبر؛
فصلِ نفس کشیدن در میان نبودن‌هاست.


اکتبر از راه رسیده، با بوی بارانِ دیشب و بخارِ چایِ دارچینی روی میز.
پنجره نیمه‌باز است و باد، برگ‌های زرد را به بازی گرفته.
هوای عصر سردتر شده و صدای ورق خوردنِ کتابم با موسیقیِ آرامِ باد درهم می‌پیچد.
در این ماه، جهان کمی کندتر می‌چرخد…
نه شادی‌ست، نه غم، فقط لحظه‌ای آرام میان دو فصلِ خسته.
همه‌چیز طعمِ سکوت دارد، طعمِ نرمیِ دارچین و اندوهی که دیگر درد نمی‌کند.


Video is unavailable for watching
Show in Telegram


برایت نمی‌نویسم که دلتنگم اما به ترانه‌ای که تو را یادم می‌آورد بارها تا صبح گوش می‌کنم...


در آخرین شبِ دلتنگی‌ام از من پرسیده بودی که چگونه دوستت دارم؟
عزیزِ من،
چون نسیمی که بوی باران را در آغوش می‌کشد،
چون نوری که در دلِ تاریکی راه می‌گشاید،
دوستت دارم چون پرنده‌ای که آسمان را،
چون ریشه‌ای که خاک را،
همان‌قدر بی‌دلیل و بی‌مرز که باران بر خاک می‌بارد،
همان‌قدر صبور که شب تا رسیدنِ سپیده می‌ماند،
آری، من این‌گونه دوستت دارم، بی‌هیچ چرا، بی‌هیچ پایان؛
همچون زندگی که جریان دارد.


Fall
Fall in
Fall in love
Fall in love again
Fall in love again and again
Fall in love again and again
Fall in love again and again
Fall in love again and again
Fall in love again and again
Fall in love again and again
Fall in love again and again
Fall in love again and a
Fall in love again
Fall in love
Fall in
Fall




از صداها فرار می‌کنم، اما در آغوشِ موسیقی گم می‌شوم.






چشمانش روشنایی را در خود داشتند، نه مثل خورشید که می‌سوزاند، بلکه مثل صبحی که آرام از پنجره می‌خزد.
موهایش به نرمیِ نسیم بر شانه‌هایش می‌لغزید و لبخندش چیزی میان راز و رهایی بود.
هر حرکتش بی‌صدا، هر نگاهش بی‌تکلف…
گویی جهان برای لحظه‌ای ایستاده بود تا او عبور کند.
نه انسانی معمولی، نه رویا… چیزی میان بودن و نبودن.




در مه راه می‌روم و مطمئن نیستم هنوز هستم.
هر چه بیشتر می‌روم، کمتر می‌شوم.
و ترسناک‌ترین بخشش این است که دیگر نمی‌خواهم پیدا شوم


آنان گفتند عشق توهین به خداست،
و من خندیدم… چون سال‌ها بود که در معبدشان هیچ خدایی ندیده بودم.
اگر عشق کفر است، پس بگذار کافرترین بنده‌ی زمین باشم.
بگذار نامم در کتاب‌هایشان با خون نوشته شود،
من رستگاری را نه در بهشت،
که در خطِ لرزانِ لبخند تو یافته‌ام


خدای ما ، خدای عاشقان نبود عزیز من...
خدای ما ، تاوان عشق را آتش جهنم می‌دانست ، بنابر این من رقصان ، با پاهای لخت و تاول زده در جهنم آواز شادی خواندم...
در هر حال ، افتخار بزرگیست جهنمی بودن و چشیدن بهشت از لب های تو...
-نولا


امشب، دلم نه می‌تپد نه آرام می‌گیرد، فقط می‌لرزد. مثل فنجانی که سال‌هاست بر لبه‌ی میز مانده و کسی نمی‌نوشدش. دلتنگی ته‌نشین شده، تلخ، سنگین، و بوی کهنگی می‌دهد… مثل چیزی کهنه‌تر از خاطره.


دلتنگی مثل زغالی‌ست که زیر پوست می‌سوزد، بی‌آنکه شعله بزند. نه می‌توان خاموشش کرد، نه می‌توان از آن فرار کرد. فقط می‌مانی، با گرمایی که می‌سوزاند و نوری که نمی‌بخشد.

20 last posts shown.

44

subscribers
Channel statistics