.
#خواندن
⭕️بخشهایی از گفتوگویم با سعید سروراحمدی
🔸مادربزرگ من، که ما به ایشان ننه کلون میگفتیم، یعنی مادر پدرم، از قاریان زیردست قرآن بود و بیشتر جلسات قرآن زیر نظر ایشان برگزار میشد. ایشان حافظ قرآن هم بودند. هر جا جلسه قرآنی برگزار میشد یا هر جا مکتبخانهای بود و بچهها آموزش قرآن میدیدند، مادربزرگ من، به عنوان معلم قرآن حضور داشت؛ یک زن خودساخته و هنرمند.
مادربزرگم، در چهار سالگی پدرش را از دست میدهد و در شش سالگی مادرش را. پدر مادربزرگم به نام «اسماعیل زمانی» نوازنده چیرهدست دوتار بوده. این را دایی مادربزرگم، «حاج غلامعلی میرزااحمدی» میگفت که خودش هم از نوازندههای به نام بود. مرحوم پدرم هر جا که یادی از استادان قدیم دوتارنوازی میشد، حتما حاج غلامعلی میرزااحمدی را یاد میکرد.
🔸مادربزرگم در خانه داییاش، و در این فضا بزرگ شده بود. ایشان همیشه میگفت حاجیدایی، بالاخانهای داشت که خیلی وقتها با مهمانهایشان در همان بالاخانه مینشستند و تا صبح دوتار میزند و آواز میخواندند. میگفت ما بچهها هم گاهی پشت در گوش میکردیم و مقامها را میشنیدیم.
مادربزرگم بعدها که بزرگتر میشود، به گفته خودش پنهانی، دوتار حاجیدایی را بر میدارد و سعی میکند دوتار بزند. حالا تصور کنید آن موقعها که در همه تربت جام چند تایی دوتار بیشتر نبود، این که دختر بچهای دوتار بزرگترش را بردارد و بزند، چه جسارتی میخواسته.
میگفت حاجیدایی یک وقتی که دوتارنوازی من را شنیده بود، با تعجب به خانمش گفته بود «این فخری است که دارد دوتار میزند؟ چه خوب میزند» همین گفته حاجی دایی، باعث شده بود تا مادربزرگم، بتواند بعد از آن، با خاطر آسوده دوتارنوازی را یاد بگیرد.
🔸مادربزرگ من قاری قرآن هم بود. صوت بسیار زیبایی داشت. ما نوارهای قرآنخوانی ایشان را داریم. باور کنید همین حالا هم که گاهی آنها را گوش میکنم، ناخواسته گریهام میگیرد. ایشان قرآن را با صوت بسیار زیبا تلاوت میکرد.
علاوه بر این، ایشان به برکت حفظ قرآن، حافظهای بسیار قوی داشت. نغمههای بسیاری را به خاطر داشت که مثلا یک بار در کودکی شنیده بود. دایی پدرم به نام «غلامرضا زمانی» برادر بزرگتر مادربزرگم، نوازنده بسیار چیرهدستی بوده. مرحوم پدرم همیشه میگفت که دایی من، مقام «شاهزمان» را بسیار خوب اجرا میکرد.
این فضای خانواده ما بوده است. موسیقی در خون این خانواده است. پدرم، عبدالله سروراحمدی، در چنین فضای خانوادگی رشد کرده بود.
🔸نه فقط فضای خانواده، بلکه فضای اجتماعی در بروز و رشد هنرمندی آدمها موثر است. در آن زمان در مکتبخانهها قرآن تدریس میشده؛ اما در کنارش گلستان سعدی و غزلهای حافظ هم درس میدادهاند. ما در تربت جام، مکتبدار صاحب نامی داشتهایم به نام «حاج محمدابراهیم موذناحمدی»؛ ایشان مشهور بوده به «آخوند حاجی». مادربزرگ بنده، درس قرآن و مشق موسیقی را در مکتب خانه ایشان فرا گرفته بود. همیشه هم تعریف میکرد که آخوند حاجی، هر غزل حافظ را با یک مقام دوتار، میخواند. این فضای تعلیم و تعلم در آن سالها بوده.
🔸در این فضا طبیعی است که موسیقی گل میکند و میشود یک امر رایج در زندگی روزمره. آنقدر که خانمها هم اهل موسیقی باشند. موسیقی خانمها در منطقه جام، موسیقی ریشهداری است. نمونهاش مادر استاد عبدالله سروراحمدی که مادر بزرگ من باشد. مادربزرگم از کودکی دوتارنوازی کرده بود. البته در سنین میانسالی دچار حادثه شده بود و دستش آسیب دیده بود. برای همین هم مقداری از قدرت نوازندگیاش را از دست داده بود. اما مقامها را خیلی خوب میشناخت و جزئیاتشان را میدانست. ما بسیاری از مقامهایی را که به عنوان سند ثبت و ضبط کردهایم، با صدای ایشان است. این گنجینهای است که ما هنوز هم هر بار که به آن رجوع میکنیم، دست پر برمیگردیم...
.
@oshtorkhajou
.
#خواندن
⭕️بخشهایی از گفتوگویم با سعید سروراحمدی
🔸مادربزرگ من، که ما به ایشان ننه کلون میگفتیم، یعنی مادر پدرم، از قاریان زیردست قرآن بود و بیشتر جلسات قرآن زیر نظر ایشان برگزار میشد. ایشان حافظ قرآن هم بودند. هر جا جلسه قرآنی برگزار میشد یا هر جا مکتبخانهای بود و بچهها آموزش قرآن میدیدند، مادربزرگ من، به عنوان معلم قرآن حضور داشت؛ یک زن خودساخته و هنرمند.
مادربزرگم، در چهار سالگی پدرش را از دست میدهد و در شش سالگی مادرش را. پدر مادربزرگم به نام «اسماعیل زمانی» نوازنده چیرهدست دوتار بوده. این را دایی مادربزرگم، «حاج غلامعلی میرزااحمدی» میگفت که خودش هم از نوازندههای به نام بود. مرحوم پدرم هر جا که یادی از استادان قدیم دوتارنوازی میشد، حتما حاج غلامعلی میرزااحمدی را یاد میکرد.
🔸مادربزرگم در خانه داییاش، و در این فضا بزرگ شده بود. ایشان همیشه میگفت حاجیدایی، بالاخانهای داشت که خیلی وقتها با مهمانهایشان در همان بالاخانه مینشستند و تا صبح دوتار میزند و آواز میخواندند. میگفت ما بچهها هم گاهی پشت در گوش میکردیم و مقامها را میشنیدیم.
مادربزرگم بعدها که بزرگتر میشود، به گفته خودش پنهانی، دوتار حاجیدایی را بر میدارد و سعی میکند دوتار بزند. حالا تصور کنید آن موقعها که در همه تربت جام چند تایی دوتار بیشتر نبود، این که دختر بچهای دوتار بزرگترش را بردارد و بزند، چه جسارتی میخواسته.
میگفت حاجیدایی یک وقتی که دوتارنوازی من را شنیده بود، با تعجب به خانمش گفته بود «این فخری است که دارد دوتار میزند؟ چه خوب میزند» همین گفته حاجی دایی، باعث شده بود تا مادربزرگم، بتواند بعد از آن، با خاطر آسوده دوتارنوازی را یاد بگیرد.
🔸مادربزرگ من قاری قرآن هم بود. صوت بسیار زیبایی داشت. ما نوارهای قرآنخوانی ایشان را داریم. باور کنید همین حالا هم که گاهی آنها را گوش میکنم، ناخواسته گریهام میگیرد. ایشان قرآن را با صوت بسیار زیبا تلاوت میکرد.
علاوه بر این، ایشان به برکت حفظ قرآن، حافظهای بسیار قوی داشت. نغمههای بسیاری را به خاطر داشت که مثلا یک بار در کودکی شنیده بود. دایی پدرم به نام «غلامرضا زمانی» برادر بزرگتر مادربزرگم، نوازنده بسیار چیرهدستی بوده. مرحوم پدرم همیشه میگفت که دایی من، مقام «شاهزمان» را بسیار خوب اجرا میکرد.
این فضای خانواده ما بوده است. موسیقی در خون این خانواده است. پدرم، عبدالله سروراحمدی، در چنین فضای خانوادگی رشد کرده بود.
🔸نه فقط فضای خانواده، بلکه فضای اجتماعی در بروز و رشد هنرمندی آدمها موثر است. در آن زمان در مکتبخانهها قرآن تدریس میشده؛ اما در کنارش گلستان سعدی و غزلهای حافظ هم درس میدادهاند. ما در تربت جام، مکتبدار صاحب نامی داشتهایم به نام «حاج محمدابراهیم موذناحمدی»؛ ایشان مشهور بوده به «آخوند حاجی». مادربزرگ بنده، درس قرآن و مشق موسیقی را در مکتب خانه ایشان فرا گرفته بود. همیشه هم تعریف میکرد که آخوند حاجی، هر غزل حافظ را با یک مقام دوتار، میخواند. این فضای تعلیم و تعلم در آن سالها بوده.
🔸در این فضا طبیعی است که موسیقی گل میکند و میشود یک امر رایج در زندگی روزمره. آنقدر که خانمها هم اهل موسیقی باشند. موسیقی خانمها در منطقه جام، موسیقی ریشهداری است. نمونهاش مادر استاد عبدالله سروراحمدی که مادر بزرگ من باشد. مادربزرگم از کودکی دوتارنوازی کرده بود. البته در سنین میانسالی دچار حادثه شده بود و دستش آسیب دیده بود. برای همین هم مقداری از قدرت نوازندگیاش را از دست داده بود. اما مقامها را خیلی خوب میشناخت و جزئیاتشان را میدانست. ما بسیاری از مقامهایی را که به عنوان سند ثبت و ضبط کردهایم، با صدای ایشان است. این گنجینهای است که ما هنوز هم هر بار که به آن رجوع میکنیم، دست پر برمیگردیم...
.
@oshtorkhajou
.