پِتوس


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


شاید همه چی داغون باشه اما حداقل همه باهم داغونیم.
نه؟ :]

.
قبلش نیت کن:
http://t.me/HidenChat_Bot?start=335499462

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter




نکته ی بسیار بسیار بسیار مهم که جداگانه میگم که تنبلا از دستش ندن:

هیچوقت.
هیچوقت.
هیچوقت.
هیچوقت وقتی کسی داره درباره مشکلاتش باهات حرف میزنه،
سعی نکن بازی رو سمت خودت ببری و درباره خودت و بدبختیات حرف بزنی.
الان تایم اونه

خدانگهدار.


خب ببینید دوستان.
اول این نکته رو بگم که تصور نکنین که من هرچیزی که اینجا میگمو خودم دیگ همیشه رعایت میکنم و این داستانا
من اینجا فقط با صدای بلند فکر میکنم.
دتس ات.

خب
میخوام بهتون بگم که حواستون به ادمای اطرافتون باشه..
اصن بعد خوندن همین پیام به یکیشون پیام بدین و فقط حالشونو بپرسین همین.
میخوام بهتون یاداوری کنم خیلی وقتا بوده که شما تو گوشه اتاقتون داشتین میپوسیدین و هیچ کس حتی نمیدونستت شما مشکلی دارین.
قبول دارم که بعضی وقتا سخته پذیرفتن اینکه چجوری بعضی از ادما با این مشکلات به اصطلاح کوچیکشون انقد غر میزنن و ادعای افسرده بودن میکنن.
1:
به تو هیچ ربطی نداره کی ادعای چی میکنه. بشین غذاتو بخور پررو.
به توچه که کی چی به خودش نسبت میده؟
حالا حتما تا سه سال بشینی به اون ثابت کنی که نه نه تو اصلا هم افسرده نیستی؟!
برو سر کارات !

2:
آدم ها با کاسه ها و ظرفیت های روانی متفاوت به دنیا اومدن.
یکی با مامانش دعوا میکنه نابود میشه
یکی دیگه یکیو که از دست میده نابود میشه.
و هیچکس،
هیچکس،
هیچکس،
هیچکس نمیتونه با اعداد و ارقام و منطقیو ریاضی بیاد ثابت کنه که کدوم دردو رنج بیشتری داره میکشه(اصلا اهمیتی هم نداره)

ما ایرانیا چون از همون بچگی تربیت شدیم که بریم تو نقش قربانی و بدبخت بودن، این که وضعیت تخمی ای داشته باشیم رو یه امتیاز میبینم و این خیلی خیلی مزخرفه.
ینی انگار عادت کردیم که به بدبختیمون افتخار کنیم.
حالا این به کنار. از بحث منحرف نشیم.

داشتم میگفتم که هیچکس نمیتونه تعیین کنه کی بیشتر افسرده‌ست.
ظرفیت های ادم ها کاااملا نسبی و متفاوته. ادمای حساس و سرسخت وجود دارن که همه‌شون به اندازه هم حق ناراحت شدن و چسناله کردن و البته افسرده بودن؛ به خاطر دلایل نسبتا کصشرشونو دارن.

پس ازین به بعد اگه یکی سفره دلشو براتون باز کرد یه چار تا ناله کرد صاف یهو بهش نگین اووو تو که بدبخت نیستی! ما فلانیم!
قضاوتش نکنین که اوه تو که اصن مشکلی نداری!
کلا فاک عاف اوکی؟
درکش کن.
اون به تو پناه اورده.

والسلام.


میخوام زر بزنم






کاش میدونستم طعم دوست داشتن و دوست داشته شدنو.
تو رابطه هایی که تا حالا بودم هیچوقت احساس دوست داشته شدن نکردم
و حقیقت حقیقت حقیقتش رو هم بخواین، هیچوقت عاشق هم نبودم :)
حالا یا صرفا وابستگی بوده، یا فرار از خونه و خونواده بوده، یا سرگرمی یا اعتیاد و یا هرچیز دیگه ای..
در کل فقط عادت کردیم به گفتن یسری جمله که حتی دیگه نمیفهمیم پشتش چیه.
ینی روزی میاد که منم یکیو انقدر دوست داشته باشه؟
روزی میاد که وقتی به یکی نگاه میکنم، آینده و خوشحالی توش ببینم و نه یه سکس خوب؟
روزی میاد که بفهمم اون دوست داشته شدن بی قید و شرط، چه مزه ای داره..؟
روزی میاد که تو این چنل واقعا از روی عشقو دلتنگی چیزی بنویسم؟

نمیدونم.

به هر حال من مینویسم؛ تو بخون.


Today's sunset.


شاید براتون جالب باشه که بیشترین اهنگ پخش شده تو موبایل من اینه.

@petousbelike




ای شما هایی که از فیس و هیکلتون بدتون میاد.
الهی دورتون بگردم عزیزای من.
شما اول از همه با خودتون جنگ دارین.
اول از همه خودتون بالا سرتون ذره‌بین گرفتین.

بدونین که درست میشه.
یه روزی میاد که همه مون سر عقل میایم.
یه روزی میاد که آینه ها باهامون لج نیستن.
یه روزی میاد که میتونیم لباسایی که دوست داریم بپوشیم و هردفعه میخوایم بریم بیرون، کف اتاقمون پر از لباسای چپه ای که لاغر یا چاق نشونمون میده نباشه‌.
یه روزی میاد که دیگه بدون خط چشم میریم بیرون.
یه روزی میاد که انقد با بالش و پتو و غیره خودمون رو نمیپوشونیم.
یه روزی میاد که جلو آینه زار زار گریه نکنیم.

اگه کمکی میکنه برین درمورد بادی دیسمورفیا توی اینترنت مطالعه کنین. حالتون بهتر میشه ♡




آی.




خدایا اگه من تو این سن همچین کمر دردا و پا دردایی دارم، وقتی پیر بشم اصن چیزی ازم میمونه؟




یه روزایی هست، بیدار میشی؛ گربه‌ت صورتتو لیس میزنه؛ کاراتو تو ذهنت مرور میکنی؛ واسه دیدن ادامه ی سریالت ذوق داری.
بدنتو میکشی و پامیشی میری سر وقت کارات و...

ولی خب...
یه روزاییم هست که بیدار میشی.
از جات تکون نمیخوری.
مثل جنازه به سقف نگاه میکنی
و حتی دیگه اشک هم نمیریزی؛ چون دیگه هیچ احساسی وجود نداره.
اتاقت شلوغه و اکسیژن توش جریان نداره.
هیچ پرتو ای از خورشید تو اتاقت نیست.
کسی نیست که بخاطرش بلند شی.
چیزی نیست که براش تکون بخوری.
فقط میخوابی..و میخوابی..و میخوابی.
هیچی نیست که در تو حس شادی و لذت به وجود بیاره.
همه ی کارایی که قبلا برات تفریح بودن، دیگه حتی سلولی هم تو بدنت تکون نمیدن.
دیگه برای اپیزود بعدی سریالت ذوق نمیکنی.
دیگه پیتزا پپرونی ایتالیایی خوشحالت نمیکنه.
دیگه وقتی اخر هفته میشه هیجان نمیگیری.
دیگه وقتی میره خونه ی مامانبزرگت و همه دور هم جمع میشیم، اصرار نمیکنی که یه ساعت بیشتر بمونیم.
دیگه بیرون رفتن حال نمیده..
و کلی چیز های دیگه که میتونم تا صبح براتون مثال بزنم.
هیچی مثل اینکه هیچ چیزی برات نباشه که بخوای بخاطرش زندگی تو ادامه بدی، نابودت نمیکنه.
اینکه در به در دنبال یکی یا یچی‌بگردی بیاد دستتو بگیره بغلت کنه و بگه زندگی اونقدرا هم پوچ نیست.

چه بگویم.
حتی ممکنه همین فردا نظرم یچیز دیگه باشه.
به هر حال.
فاک دیس لایف.


خب این فقط یه مقدمه بود برای عزیزانی که بعد از خوندن هر متنی، مغزشون یه راست میزه سمت تحلیل، قضاوت و برچسب زدن.
امیدوارم جوابتونو گرفته باشین
بریم سر اصل مطلب.


اگه قراره اینجا خودم باشم، باید همه ی ساید هامو نشون بدم. که غر زدن هم قطعا یکی از اوناست.
فارغ از اینکه بهم بگین غرغرو، چسناله یا هرچی
اینجا غر زدن، معنی غر زدن نمیده. بلکه بستری برای شما فراهم میشه که هم صحبت کنید و هم احساس کنید که درک میشید و تو دغدغه هاتون تنها نیستین ( به این معنا که افراد زیادی مثل شما وجود دارن)
یکی از اونا احساس پوچیه.
تو این دوره زمونه خیلیا پوچ گرا شدن و در نهایت به افسردگی رسیدن. این به کنار.
ولی یه بدبختی مثل من هست، که صرفا مودیه و با حرف اینو اون انقدر به فکر فرو میره که نمیتونه تشخیص بده چی درسته و چی نیست. و هر دفعه یه بخشی از اون صحبت رو برمیداره و برای مدت کوتاهی بر اساسش زندگی میکنه.
اون مسئله هم درمورد هرچیزی میتونه باشه.
بهم بگین سست، بی اراده، بچه، جوگیر، با هر بادی میلرزه، هیجانی و غیره
ولی من همینم!
اهمیتی نداره نظرتون دربارم چیه. اگه میخواستم اهمیت بدم، تا الان خیلی چیزا رو نگفته بودم و یا اصن چنل نمیزدم!

انی وی.
اره خلاصه که من ادم جوگیریم و بدترین بخشش اینه که هیچوقت تکلیفم با خودم مشخص نیست.
هردفعه بحثی میشه، همه ی اعتقاداتم رو درمورد مسائل مختلف، زیر سوال میبرم و به همشون شک میکنم.
و شک هم که خب نتیجه ای جز سردرگمی و ابهام دوباره نداره.
مسیری که من همیشه توش درحال حرکتم.


خدا هیچوقت منو بخاطر کارایی که با خودم کردم نمیبخشه.

20 last posts shown.

46

subscribers
Channel statistics