در اکتبر ۱۹۱۳ اولین "سینمای مردم" برپا شد، چندماه بعد از کنگرهی آنارکو-کومونیستها. هدف آن بود که فیلمهایی ساخته شود، برای کارگران و توسط کارگران. چرا که افراد کنگره اعتقاد داشتند سینمایِ بورژوازی حتا جایی که قرار است مظلومیت طبقهی کارگر را نشان دهد، ریاکار است. شعار اولین اکران این بود: "واقعیت در سینمای ما ایجاد میشود؛ نه آنچه در بیرون میگذرد".