انزوا آخرین سنگر مقاومت در برابر موج سهمگین شرارتِ زمانه است. دیگر هیچ «ضرورتی» بالاتر از حذفِ غیرضروریها نیست. حفظ استقلال خویشتن و پاسداری از مرزهای ارزشهای بنیادین، حتی به بهای سکوت و تنهایی مطلق، بر حلشدن در تاریکی جامعه میارزد. حالا که دشمن حتی به خانه رسوخ کرده است، خانهام را بر دوش میکشم؛ اگر قرار است غریب بمانم، بگذار از همیشه غریبتر باشم، اگر قرار است بمیرم، بگذار آن را در آغوش بکشم؛ اما برای لحظهای از خویشتن بیگانه نباشم!