حسنا
میبینی؟ هیچکس اونقدری که تو خودت هستی خودش نیست! بیپروا از خودتبودن لذت میبری حسنا و این خیلی برام قابل ستایشه. همیشه از اینکه بیریا و ساده تلاش میکنی لذت بردم؛ از اینکه شاید خیلی جاها سختی کشیدی و داشتی از غلیان رنج درونت ریشریش میشدی ولی باز هم با یک لبخند هرچند کوچیک اما واقعی و کمککننده به راهت ادامه دادی.
حسنا، دوست جالب و امیدبخش من، بین تکتک پیامهای انارو لابهلای هر رگ پیچدرپیچِ بافتنیهات، من میتونم تو رو پیدا کنم، و این بهم این حس رو میده که تو خودت رو شناختی و شاید والاترین مرتبهی یک انسان، شناخت خودش باشه!
من از فاصلهای که ایستادم همیشه به دوستبودن باهات میبالم و میخوام که ببینم تو تاریکیهای زندگیتو دونهدونه به چراغ شبافروزی تبدیل میکنی.
و با اندکی خجالت، این تکبیت تقدیم به تو:
میبینی؟ هیچکس اونقدری که تو خودت هستی خودش نیست! بیپروا از خودتبودن لذت میبری حسنا و این خیلی برام قابل ستایشه. همیشه از اینکه بیریا و ساده تلاش میکنی لذت بردم؛ از اینکه شاید خیلی جاها سختی کشیدی و داشتی از غلیان رنج درونت ریشریش میشدی ولی باز هم با یک لبخند هرچند کوچیک اما واقعی و کمککننده به راهت ادامه دادی.
حسنا، دوست جالب و امیدبخش من، بین تکتک پیامهای انارو لابهلای هر رگ پیچدرپیچِ بافتنیهات، من میتونم تو رو پیدا کنم، و این بهم این حس رو میده که تو خودت رو شناختی و شاید والاترین مرتبهی یک انسان، شناخت خودش باشه!
من از فاصلهای که ایستادم همیشه به دوستبودن باهات میبالم و میخوام که ببینم تو تاریکیهای زندگیتو دونهدونه به چراغ شبافروزی تبدیل میکنی.
و با اندکی خجالت، این تکبیت تقدیم به تو:
خیالانگیز و جانپرور چو بوی گل سراپایی
نداری غیر از این عیبی که میدانی که زیبایی