مبینا
و اگر کسی قدر تو را ندانست و آنچان که لایقاش بودی تو را دوست نداشت، اندوه مدار که روزی کسی سیاوشوار پیدا خواهد شد. از آتش عشق تو میگذرد و حسن نیتش را نشان میدهد. پس روح جوانت را به آزردگی از احمقها آلوده مکن و از پاجوش درخت شادابیات لذت ببر و به تنهی بریدهشدهی آن توجهی مکن.
شاد باش و لبخند بزن که زندگی دوستانی از جنس مرهمبودن به تو داده و آنها تا همیشه برای تو خواهند ماند چرا که تو را درک میکنند و از رنجت، خاطرهای شاداب میسازند.
و حالا این چندتا بیتم از دوست قدیمی و فراموششدهات به یادگار داشته باش:
و اگر کسی قدر تو را ندانست و آنچان که لایقاش بودی تو را دوست نداشت، اندوه مدار که روزی کسی سیاوشوار پیدا خواهد شد. از آتش عشق تو میگذرد و حسن نیتش را نشان میدهد. پس روح جوانت را به آزردگی از احمقها آلوده مکن و از پاجوش درخت شادابیات لذت ببر و به تنهی بریدهشدهی آن توجهی مکن.
شاد باش و لبخند بزن که زندگی دوستانی از جنس مرهمبودن به تو داده و آنها تا همیشه برای تو خواهند ماند چرا که تو را درک میکنند و از رنجت، خاطرهای شاداب میسازند.
و حالا این چندتا بیتم از دوست قدیمی و فراموششدهات به یادگار داشته باش:
چنان با جان من ای غم درآمیزی که پنداری
تو از عالم مرا خواهی من از عالم تو را خواهم
به سودای محالم ساغر می خنده خواهد زد
اگر پیمانهٔ عیشی در این ماتمسرا خواهم
نیابد تا نشان از خاک من آیینهرخساری
رهی خاکستر خود را همآغوش صبا خواهم