علی
دوست من، زندگی سراسر پر از نرسیدنهاست؛ پر از شکستهاست؛ اما خب زندگی با این دوریها و از دستدادنها زندگیست!
اگر با بودنش نشد، با غم نبودش زندگی سر کن؛ عزیز من بعضی شادیها گاه با این غمها ساخته میشوند.
همت کن که راه زندگی از ازدیاد بیقراریها و ناهمواریها بیداد میکند؛ تو باید سربلند از این راه بیرون بیایی_همانطور که تا الان آمدی_.
قربتها شاید گذرا باشند اما یادگاریها همیشه خواهند ماند و تو، پیش او همیشه به نیکویی و یادگار خواهی ماند.
بگذار جای من دو بیتی هم حافظ بگوید:
دوست من، زندگی سراسر پر از نرسیدنهاست؛ پر از شکستهاست؛ اما خب زندگی با این دوریها و از دستدادنها زندگیست!
اگر با بودنش نشد، با غم نبودش زندگی سر کن؛ عزیز من بعضی شادیها گاه با این غمها ساخته میشوند.
همت کن که راه زندگی از ازدیاد بیقراریها و ناهمواریها بیداد میکند؛ تو باید سربلند از این راه بیرون بیایی_همانطور که تا الان آمدی_.
قربتها شاید گذرا باشند اما یادگاریها همیشه خواهند ماند و تو، پیش او همیشه به نیکویی و یادگار خواهی ماند.
بگذار جای من دو بیتی هم حافظ بگوید:
اوّل به وفا میِ وصالم درداد
چون مست شدم جام جفا را سرداد
پر آب دو دیده و پر از آتش، دل
خاک ره او شدم به بادم برداد