آرشیدا
شنیدهام از شروع کردن میترسی؟ من اینطور فکر نمیکنم! بیشتر شبیه ذوق شروع مسیر میمانی، به رنگ آبی ارغوانی!
تا وقتی موهایت با باد به رقص در میآید ریشهی درخت امید را در خود زنده نگه دار که تو خاکی هستی که غیرممکنترین چیزها در تو ثمر میدهند!
گاهی هم تاکی در خود پرورش بده که "زندگانی بیعیش زندگانی نیست".
بگذار تا بیش از آنچه اکنون هستی مست زندگی شوی! آری، شاید مست بودن باعث شود تا از شر و شور دنیا بیاسایی!
میدانم که میتوانی حتی از نوازش برگهای شمعدانی پشت پنجره هم لذت ببری پس جرئتی ندارم که بگویم خوشحالتر باش. اما جرئت این را دارم که چند بیتی به تو تقدیم کنم:
شنیدهام از شروع کردن میترسی؟ من اینطور فکر نمیکنم! بیشتر شبیه ذوق شروع مسیر میمانی، به رنگ آبی ارغوانی!
تا وقتی موهایت با باد به رقص در میآید ریشهی درخت امید را در خود زنده نگه دار که تو خاکی هستی که غیرممکنترین چیزها در تو ثمر میدهند!
گاهی هم تاکی در خود پرورش بده که "زندگانی بیعیش زندگانی نیست".
بگذار تا بیش از آنچه اکنون هستی مست زندگی شوی! آری، شاید مست بودن باعث شود تا از شر و شور دنیا بیاسایی!
میدانم که میتوانی حتی از نوازش برگهای شمعدانی پشت پنجره هم لذت ببری پس جرئتی ندارم که بگویم خوشحالتر باش. اما جرئت این را دارم که چند بیتی به تو تقدیم کنم:
بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم
بهشت عَدْن اگر خواهی بیا با ما به میخانه
که از پای خُمَت روزی به حوضِ کوثر اندازیم