شیما خانم
خب سختیها گذشته وقت اینِ که کمی زندگی کنی و از اون لذت ببری؛ از بندهایی که ساخته بودی و برایت ساختن، رها شی!
یادت باشه اگه زندگی نکنی، مرگ دست و پات رو میبنده!
از رنج زندگیکردن هم یکم رها شو! چی میشه چند وقتی هم از این قوانین و چهارچوب ها خارج بشی؟
نذار سینهات زیر زانوی زندگی از نفس کشیدن بایسته! اگه نشد انقدر که میخوای شاد باشی، تا میتونی از غمها فرار کن! فرار کن تا وسطای مسیر، شادی جدید پیدا کنی.
نگاه به پشت سر نکن که هرچی بوده گذشته، با امید بسیار به ادامهی راه توجه کن که بیشک از اون لذت میبری.
شاید حافظ هم بتونه کمی آرومت کنه:
خب سختیها گذشته وقت اینِ که کمی زندگی کنی و از اون لذت ببری؛ از بندهایی که ساخته بودی و برایت ساختن، رها شی!
یادت باشه اگه زندگی نکنی، مرگ دست و پات رو میبنده!
از رنج زندگیکردن هم یکم رها شو! چی میشه چند وقتی هم از این قوانین و چهارچوب ها خارج بشی؟
نذار سینهات زیر زانوی زندگی از نفس کشیدن بایسته! اگه نشد انقدر که میخوای شاد باشی، تا میتونی از غمها فرار کن! فرار کن تا وسطای مسیر، شادی جدید پیدا کنی.
نگاه به پشت سر نکن که هرچی بوده گذشته، با امید بسیار به ادامهی راه توجه کن که بیشک از اون لذت میبری.
شاید حافظ هم بتونه کمی آرومت کنه:
ساقیا سایهٔ ابر است و بهار و لب جوی
من نگویم چه کن ار اهل دلی خود تو بگوی
سفلهطبع است جهان، بر کَرَمَش تکیه مکن
ای جهاندیده! ثباتِ قدم از سفله مجوی
دو نصیحت کنمت بشنو و صد گنج ببر
«از در عیش درآ و به ره عیب مپوی»