آوا
انسان که نباید دائم در یک حال باشد! گاهی باید بسوزد و بسازد. گاهی باید ریشه بعضی چیزها را بسوزاند؛ گاهی هم خندهها و شادی را از زندگی وام بگیرد؛ و تو انسانی و اینها هم بخشی از زندگب توست! با غمها و شادی ها زندگی میکنی و این میان خودت را میسازی!
میدانم هنوز اول مسیری پس میخواهم خودت را تباه نکنی؛ اگر خودت را نیابی آنچنان روزگان گمت خواهد کرد که حتی خودت هم نمیفهمی چگونه هیچ و پوچ شدی!
آوا؛ دوست رهاکردهی من، از اینکه همیشه دنبال یادگرفتنی خوشحالم و میبالم که تو انقدر در جستوجوی چیزهای جدید هستی.
چندبیتی هم از من به یادگار ببر:
انسان که نباید دائم در یک حال باشد! گاهی باید بسوزد و بسازد. گاهی باید ریشه بعضی چیزها را بسوزاند؛ گاهی هم خندهها و شادی را از زندگی وام بگیرد؛ و تو انسانی و اینها هم بخشی از زندگب توست! با غمها و شادی ها زندگی میکنی و این میان خودت را میسازی!
میدانم هنوز اول مسیری پس میخواهم خودت را تباه نکنی؛ اگر خودت را نیابی آنچنان روزگان گمت خواهد کرد که حتی خودت هم نمیفهمی چگونه هیچ و پوچ شدی!
آوا؛ دوست رهاکردهی من، از اینکه همیشه دنبال یادگرفتنی خوشحالم و میبالم که تو انقدر در جستوجوی چیزهای جدید هستی.
چندبیتی هم از من به یادگار ببر:
ناگهان دیدم که دورافتادهام از همرهانم
مانده با چشمان من دودی بجای دودمانم
ناگهان آشفت کابوسی مرا از خواب کهفی
دیدم آوخ قرنها راه است از من تا زمانم
ناشناسی در عبور از سرزمین بی نشانی
گرچه ویران خاکش اما آشنا با خشت جانم