دارم کم کم به این حرف میرسم که هرچیزی وقتش که برسه اتفاق میافته.
خیلی چیزا بودن که من مدت ها سرشون به معنای واقعی جنگیدم، خودمو به هر دری زدم که بتونم بهشون برسم و تو اون تایم هرچی بیشتر سعی می کردم، بیشتر نتیجه نمیگرفتم.
حالا با اینکه یه مدت خیلی کوتاهیم گذشته از اون وقتا، انگار چون زمانش رسیده همه چی خودش جور میشه، آدمای اطرافم باهاش کنار میان و ذره ذره درست میشه همه چی و اتفاقایی که میخواستم میافته.
انگار وقتی که هنوز زمانش نرسیده هرکاریم بکنی قرار نیست چیزی بشه.
و خب معنیش این نیست که آدم قرار نیست و نباید بجنگه سر چیزایی که میخواد، صرفا اینه که گاهی باید یه سری چیزا رو رها کنی تا خودشون به موقعش بیان سراغت و مهم اینه که چطوری بین این تلاش کردن و رها کردن تعادل برقراری کنی.
خیلی چیزا بودن که من مدت ها سرشون به معنای واقعی جنگیدم، خودمو به هر دری زدم که بتونم بهشون برسم و تو اون تایم هرچی بیشتر سعی می کردم، بیشتر نتیجه نمیگرفتم.
حالا با اینکه یه مدت خیلی کوتاهیم گذشته از اون وقتا، انگار چون زمانش رسیده همه چی خودش جور میشه، آدمای اطرافم باهاش کنار میان و ذره ذره درست میشه همه چی و اتفاقایی که میخواستم میافته.
انگار وقتی که هنوز زمانش نرسیده هرکاریم بکنی قرار نیست چیزی بشه.
و خب معنیش این نیست که آدم قرار نیست و نباید بجنگه سر چیزایی که میخواد، صرفا اینه که گاهی باید یه سری چیزا رو رها کنی تا خودشون به موقعش بیان سراغت و مهم اینه که چطوری بین این تلاش کردن و رها کردن تعادل برقراری کنی.