با من بمون. کمکم کن کلمه هامون رو به یاد بیارم. بذار در حالی که انگشت اشارهم روی تنت ستاره های خیالی حکاکی میکنه، آهنگِ بیکلامِ مورد علاقهمون رو زمزمه کنم. بیرمق، چون نیمه شب بود. اما هنوز پاورچین پاورچین، برای غلغلک دادنِ پهلوهات قدم بر میداشتم. شاید چون لالاییِ من، اشکِ گوشه چشم تو بر اثر خنده بود.