یک قدم از سمت تو کافی بود برای صد قدم از سمت من. شاید تو دروغگوی خوبی باشی، اما چشمهات لو میدن. پس مشکلی نیست اگر نمیدونی چی بگی؛ قدم اول با تو و بعد قول میدم که کل راه، بازوهات رو برای ادامه دادن بگیرم، برای تسکین دردهات و کشیدنِ لبخندی تصنعی روی لبهات.