✏️✍
یک توصیه ی دوستانه بکنم و شرح ماجرایی بدهم و زحمت را کم کنم .از من میشنوید هیچ قرص و دوایی را سر خود مصرف نکنید ، حتی از سر کنجکاوی برای علاج دردی خاص . شاید بگویید مگر مغز خر خورده ام که اینکار را بکنم؟ اگر تنها کمی در اطرافتان دقیق شوید میبینید که آدمهای مغز خر خورده کم نیستند. مثال بارزش این بنده ی حقیر . امیدوارم هیچ وقت چشمتان خشک نشود .از شما چه پنهان ، چشم هایم دو هفته ای را دچار خشکی مفرط شدند و زمین و زمان را فحش کش کردم . ربطش به قرص چیست؟ تمام ماجرا از مصرف یک سری قرص ضد استرس و افسردگی شروع شد که البته دوهفته ای طول کشید تا باسن مبارک را حرکت بدهم و کمی در گوگل بچرخم و علتش را پیدا کنم . لابد میگویید : خب مرد حسابی یه توک پا میرفتی دکتر هم بد نبود . اگر اینقدر عجول نباشید به آن هم اشاره میکنم که دکتر هم رفته ام اما موثر نبوده است. خلاصه اینکه روز دومی است که مصرف قرصها را قطع کرده ام و این امکان برایم محیا شده تا اطراف را بتوانم بدون این حس که یک مشت خاک توی چشمم ریخته اند ببینم . تابستان آخرین نفسهایش را میکشد اما نمیگذارد ما نفس راحتی بکشیم .
گلویم خشک و شور است ،
دستفروشی از واگن جلوتر وارد واگنی که درآن ایستاده ام میشود. مردم کف قطار گوسفند وار یله داده اند . مردی روی صندلی کناری واگن لم داده است جوری که صندلی مجاورش را هم گرفته است. دست فروش چند باری روی شانه ی مرد میزند که جابجا شود تا او هم بتواند بنشیند ، مرد غرولند میکند ، دست فروش هم چیزی زیر لب میگوید ، اما هردو خسته تر از آنند که کار به جای باریک بکشد .
مرد ولو شده نهایتا آرام میگیرد. سیستم تهویه از کار افتاده است ، مرد روبروییم تیشرت آبی روشنی به تن دارد که عرق روی یقه و زیر بغلها و اینجا و آنجای تنش جزیره های پراکنده ای را ترسيم کرده است .دارم (و هر روز صبح راه خانه دورتر و دورتر میشود ) از فردریک بکمن را میخوانم،
مرتضی چند باری پیشنهاد کرد که مردی به نام اوِه
را هم از بکمن بخوانم اما هرچه گفت ، نخواندم که نخواندم . گاهی اینطور میشود دیگر ، حتما برای شما هم پیش آمده است .
زنی وارد واگن میشود: آقایون کسی سبزی خوردن خورد شده نمیخواد ؟ پاک شده ست ، آب خنک هم دارم . تشنه ام اما به خودم نهیب میزنم که قرار بر این شده تا از مصرف هرچه در ظرف پلاستیکی سرو میشود خودداری کنم. از این تصمیم هایی که عمرشان به دو روز نمیرسد و متاثر از پزشکهای اینستاگرامی است. میگویند بدن بشر پر از نانو پلاستیک شده و باید از نوشیدن آب در بطری یکبار مصرف خودداری کرد .هنوز کمی احساس خشکی در چشم راستم دارم .
فردریک بکمن خوب بلد است دل مخاطبانش را بدست بیاورد رمان کوتاهی است، تا ایستگاه آخر تمامش میکنم.
مردی که روی صندلی کنار پنجره نشسته دست دراز میکند و پنجره را باز میکند، باد ولرمی تو میزند ، عرقهامان خشک میشود.
@rezaabbbasii
یک توصیه ی دوستانه بکنم و شرح ماجرایی بدهم و زحمت را کم کنم .از من میشنوید هیچ قرص و دوایی را سر خود مصرف نکنید ، حتی از سر کنجکاوی برای علاج دردی خاص . شاید بگویید مگر مغز خر خورده ام که اینکار را بکنم؟ اگر تنها کمی در اطرافتان دقیق شوید میبینید که آدمهای مغز خر خورده کم نیستند. مثال بارزش این بنده ی حقیر . امیدوارم هیچ وقت چشمتان خشک نشود .از شما چه پنهان ، چشم هایم دو هفته ای را دچار خشکی مفرط شدند و زمین و زمان را فحش کش کردم . ربطش به قرص چیست؟ تمام ماجرا از مصرف یک سری قرص ضد استرس و افسردگی شروع شد که البته دوهفته ای طول کشید تا باسن مبارک را حرکت بدهم و کمی در گوگل بچرخم و علتش را پیدا کنم . لابد میگویید : خب مرد حسابی یه توک پا میرفتی دکتر هم بد نبود . اگر اینقدر عجول نباشید به آن هم اشاره میکنم که دکتر هم رفته ام اما موثر نبوده است. خلاصه اینکه روز دومی است که مصرف قرصها را قطع کرده ام و این امکان برایم محیا شده تا اطراف را بتوانم بدون این حس که یک مشت خاک توی چشمم ریخته اند ببینم . تابستان آخرین نفسهایش را میکشد اما نمیگذارد ما نفس راحتی بکشیم .
گلویم خشک و شور است ،
دستفروشی از واگن جلوتر وارد واگنی که درآن ایستاده ام میشود. مردم کف قطار گوسفند وار یله داده اند . مردی روی صندلی کناری واگن لم داده است جوری که صندلی مجاورش را هم گرفته است. دست فروش چند باری روی شانه ی مرد میزند که جابجا شود تا او هم بتواند بنشیند ، مرد غرولند میکند ، دست فروش هم چیزی زیر لب میگوید ، اما هردو خسته تر از آنند که کار به جای باریک بکشد .
مرد ولو شده نهایتا آرام میگیرد. سیستم تهویه از کار افتاده است ، مرد روبروییم تیشرت آبی روشنی به تن دارد که عرق روی یقه و زیر بغلها و اینجا و آنجای تنش جزیره های پراکنده ای را ترسيم کرده است .دارم (و هر روز صبح راه خانه دورتر و دورتر میشود ) از فردریک بکمن را میخوانم،
مرتضی چند باری پیشنهاد کرد که مردی به نام اوِه
را هم از بکمن بخوانم اما هرچه گفت ، نخواندم که نخواندم . گاهی اینطور میشود دیگر ، حتما برای شما هم پیش آمده است .
زنی وارد واگن میشود: آقایون کسی سبزی خوردن خورد شده نمیخواد ؟ پاک شده ست ، آب خنک هم دارم . تشنه ام اما به خودم نهیب میزنم که قرار بر این شده تا از مصرف هرچه در ظرف پلاستیکی سرو میشود خودداری کنم. از این تصمیم هایی که عمرشان به دو روز نمیرسد و متاثر از پزشکهای اینستاگرامی است. میگویند بدن بشر پر از نانو پلاستیک شده و باید از نوشیدن آب در بطری یکبار مصرف خودداری کرد .هنوز کمی احساس خشکی در چشم راستم دارم .
فردریک بکمن خوب بلد است دل مخاطبانش را بدست بیاورد رمان کوتاهی است، تا ایستگاه آخر تمامش میکنم.
مردی که روی صندلی کنار پنجره نشسته دست دراز میکند و پنجره را باز میکند، باد ولرمی تو میزند ، عرقهامان خشک میشود.
@rezaabbbasii