#سپید ⁹
مرا بنویس،
بر پوست ترکخوردهی زمین،
آنجا که هر شکاف، زخم کهنهی روزگار است
و هر سنگ، حکایتی از سکوت.
مرا بنویس،
در سایهی زخمهای ناپیدا،
در چشمان خستهی آسمان،
که هزار خورشید را بلعیده
و هنوز در عطش نور میسوزد.
مرا بنویس،
چون خطوط گمشده بر لوحی سنگی،
که بادها زبانش را دزدیدند
و زمان از یادش برد.
مرا بنویس،
در حاشیهی غبار،
میان جویباری که نمیداند
از کجا جاری شده
و به کدام دریا خواهد ریخت.
مرا بنویس،
نه چون تصویری ماندگار،
بلکه پژواکی
در درههای تهی از معنا.
#رخسار_امینی
مرا بنویس،
بر پوست ترکخوردهی زمین،
آنجا که هر شکاف، زخم کهنهی روزگار است
و هر سنگ، حکایتی از سکوت.
مرا بنویس،
در سایهی زخمهای ناپیدا،
در چشمان خستهی آسمان،
که هزار خورشید را بلعیده
و هنوز در عطش نور میسوزد.
مرا بنویس،
چون خطوط گمشده بر لوحی سنگی،
که بادها زبانش را دزدیدند
و زمان از یادش برد.
مرا بنویس،
در حاشیهی غبار،
میان جویباری که نمیداند
از کجا جاری شده
و به کدام دریا خواهد ریخت.
مرا بنویس،
نه چون تصویری ماندگار،
بلکه پژواکی
در درههای تهی از معنا.
#رخسار_امینی