در سکوت شب، زمانی که تمامی صداها در دل تاریکی گم میشوند و تنها نسیم ملایم شبانه بر چهره زمین میرقصد، پناه بردم. به جایی که هیچ چیزی جز آرامش و سکون وجود ندارد؛ به سوی پروردگاری که در دل این سکوت، حضورش از هر کلامی روشنتر است. در لحظهی که تمام جهان خاموش میشود، من نیز خاموشی اختیار کردم و در آغوش او پناه جستم.
پناه بردم به او که در تمام لحظات زندگیام، نه با چشمهای مادی، بلکه با نوری در دل، مرا میبیند. به او که در دل شبهای تار، همچون چراغی بیپایان، راه را نشان میدهد. در سکوت شب، در جایی که هیچچیز جز حضور او معنا نمیدهد، از همه دردها و رنجها فرار کرده و به نزد او پناه بردم؛ جایی که تنها عشق بیکرانش مرا فرا میخواند و در آن، تمام خستگیها و اندوههایم رنگ میبازد.
#رخسار_امینی
پناه بردم به او که در تمام لحظات زندگیام، نه با چشمهای مادی، بلکه با نوری در دل، مرا میبیند. به او که در دل شبهای تار، همچون چراغی بیپایان، راه را نشان میدهد. در سکوت شب، در جایی که هیچچیز جز حضور او معنا نمیدهد، از همه دردها و رنجها فرار کرده و به نزد او پناه بردم؛ جایی که تنها عشق بیکرانش مرا فرا میخواند و در آن، تمام خستگیها و اندوههایم رنگ میبازد.
#رخسار_امینی