#سپید ¹²
هر شب سرودهی میسرایم تا
در دل این تاریکی غمانگیز
خود را از یاد ببرم،
تا در واژهها
فراموشی و روشنی را یکجا بیابم.
سرودههایم
همچون زخمهای کهنهی هستند
که هیچ مرهمی نمیتوانند شفا دهند.
آنها بازتاباند
از روزهایی که در گذر زمان
بیصدای خود را گم کردند.
هر شب،
در میان این کلمات
به دنبال گمشدهای میگردم،
گمشدهای که شاید
در لحظهی ناب و بیانتظار
به من بازگردد،
اما در هیچ شبپگاهِ دیگری
هیچ اثری از آن نمیبینم.
و من،
در این درازای شب
به تنها چیزی که دل خوش دارم
سکوت است؛
سکوتی که هیچ سؤالی ندارد
و تنها جواب
در میان خودش نهفته است.
#رخسار_امینی
هر شب سرودهی میسرایم تا
در دل این تاریکی غمانگیز
خود را از یاد ببرم،
تا در واژهها
فراموشی و روشنی را یکجا بیابم.
سرودههایم
همچون زخمهای کهنهی هستند
که هیچ مرهمی نمیتوانند شفا دهند.
آنها بازتاباند
از روزهایی که در گذر زمان
بیصدای خود را گم کردند.
هر شب،
در میان این کلمات
به دنبال گمشدهای میگردم،
گمشدهای که شاید
در لحظهی ناب و بیانتظار
به من بازگردد،
اما در هیچ شبپگاهِ دیگری
هیچ اثری از آن نمیبینم.
و من،
در این درازای شب
به تنها چیزی که دل خوش دارم
سکوت است؛
سکوتی که هیچ سؤالی ندارد
و تنها جواب
در میان خودش نهفته است.
#رخسار_امینی