🪧 : من نیازی نداشتم تا قوی بشوم و زیبا به نظر
برسم، می‌خواستم تو همیشه برایم بمانی. من برای خوب بودنم به هیچ‌کدام از انسان های دنیا نیاز نذاشتم جز تو و خوشحال بودنت. لبخندت و آن موهای ابریشمی و کمی عشق بیشتر ... تو تمام آن‌هارا از من گرفته بودی و باز هم توقع داشتی هنگام زُل زدن به تو متوجه سرد شدن قهوه‌ام بشوم؟ به دنبالت تمام خیابان های بارانی را گذراندم و منتظر ماندم تا از چوب های خیس صندلی دور شوی و به آغوش من بازگردی و من را از سنگینی که روی تن خسته‌ام سقوط میکرد نجات دهی. وقتی به من توجه نمیکردی زشت تر از همیشه بودی.

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌︐رن ۲۵ـُم اپریل، با محبت بسیار .