مه‌نَوِش 🌙🐼 | شراره رحیمی


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


⁦♡ "در دل واژه‌ها، آغوشی برای رویاهایم ساختم"
https://www.instagram.com/sharara_rahimi_?igsh=ajU4bHRpeGRyY2d2
.
.
.
.
.
.
✍️📚

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


فرض کن خط بریلی و منِ نابینا

هوس لمس تو را، آه! سراپا دارد.

#قهار_عاصی


Forward from: عالم‌خیال ✍🏼🦋
مدتی‌ست می‌خواهم دست از نوشتن بردارم،
ولی انگار این نوشتن است که نمی‌خواهد دست از سر من بردارد...!

#دوشیزه_سادات


Forward from: مـــــــاه سخــــــــن...📚💌
وقت درد می‌کشید فراموش نکنید درس لازم را هم بگیرید، درد یعنی مراحل رشد ولی اگر درد بکشید و هنوز که هنوز است درس لازم را نگیرید مانند این است که هربار با پاهای برهنه از پلِ اتشین رد می‌شوید دنبال آب و آب را ننوشیده نگرفته بر میگردید!
فاجعه است خیلی فاجعه است!


هرگاه دلم می‌گیرد، این نگاره را بارها و بارها تماشا می‌کنم؛ گویی طراوت، زیبایی و جلوه‌های شگفت‌انگیزش در رگ‌هایم جاری می‌شود، به من انرژی می‌بخشد و روح خسته‌ام را صیقل می‌دهد.
این همان محله‌ای‌ست که چهار فصلش بهار است؛ از هر کوچه‌اش نسیمی خوش‌عطر می‌وزد و نوید زندگی می‌دهد، تا رنگ عشق و شادابی را بی‌دریغ به جان آدمی هدیه کند.

#پنجشیرم


Forward from: پــــَـرواز🪽
نیاز دارم که اطرافیانم ساکت باشند. نیاز دارم که همه موجودات در سکوت فرو روند، تا غوغای وحشتناک درون قلب من هم پایان یابد.
‌
یادداشت‌ها - آلبر کامو


Forward from: روزهای مانده در مِه
هیچ‌وقت نفهمیدم روابط انسانی چرا باید اینقدر پیچیده باشد، درهرصورت هر موضوعی مبنی بر باور نیازمند اثبات هست.
به همین سادگی!


در دل شب‌های ساکت و روشن شهر مردی قدم می‌زد، گم‌شده در کوچه‌های که خاطره‌ای نداشت.
اما برای او پر از رؤیا بود، دل‌اش خانه‌ای خاموش بود که سال‌ها کسی در آن چراغی را روشن نکرده بود؛ تنهایی‌اش چنان عمیق بود که حتی سکوت هم از آن خسته می‌شد.

تا که او آمد، اسمش «ناستانکا» بود؛ با نگاهی غمگین و دل شکسته از عشق ناتمام.
در چند شب کوتاه میان دو بیگانه، پلِ احساس زده شد، اما همان‌گونه که شب رفتنی‌ست، او هم رفت بی‌آنکه بداند چی طوفانی در دل مرد به‌پا کرده بود.

مرد ماند با خاطره‌ شیرین و زخم تازه، گویا شب روشن شده بود اما این بار بدون ستاره.
در ادامه آن شب‌های روشن مرد هر شب، به همان کوچه بر می‌گشت نه برای دیدن او؛ بلکه برای شنیدن صدای آرامی که پس از رفتنش، در دل شهر مانده بود.

او یاد گرفته بود که بعضی آدم‌ها گرچه به‌مدت کوتاه باشند، اما ردشان برای همیشه می‌ماند.
شبی از همان شب‌ها باران آرامی می‌بارید، مرد بدون چتر در همان کوچه قدم می‌زد؛ یاد حرفی افتاد که او گفته بود:
«آدم نباید همیشه منتظر بماند، بعضی لحظه‌ها برای عبور استند نه برای ماندن.»

شب‌های روشن برایش تمام نشده بود، بلکه در دلش ادامه داشت.
در هر چراغی که از پنجره‌ای روشن می‌شد، در هر قطره باران و دلی که برای لحظه‌ای روشن می‌شد.

متن الهام گرفته شده از کتاب شب‌های روشن
#شراره_رحیمی


فکت درباره دخترای کتاب‌خوان
همه‌ای‌شان می‌خواهند زندگی در دوران کلاسیک را امتحان کنند.


Forward from: آرونـــد|بــانــو امـیـری
فوروارد کن، تا نظر به وایب چنلت عکس و متن بنویسم.🤎🧸


زیبا بود؟
نمی‌دانم.
زشت بود؟
نمی‌دانم.
ولی مرد بود، مردانه بود؛
این بازوها می‌توانستند تکیه‌گاه باشند.

#بامداد_خمار


جهان می‌خواهد زیر و رو شود، چه اهمیتی دارد؟
فقط او بماند.

#بامداد_خمار


|¹|
بارالها!
گنهکارم...
خطاکارم...
ببخشا مرا،
رحمتت را شامل حالم گردان،
که اگر لطف تو نباشد،
هیچ کس
نمی‌تواند حال دلم را خوب کند.
آرامش را بر جانم بفرست،
ای تنها تکیه‌گاهم.

#مناجات
#شراره_رحیمی


|تو و پنجشیر|⁵

دلبرکم!
بیا که «حصارک» پنجشیر برویم،
همان روستایی که، به دره‌ی مرگ معروف است اما مردمانش هر یک چون قهرمان و دلیراند،
جایی که طبیعت کوهستانی‌اش، دلِ هر آدمیِ را آرام می‌کند،
صدای شرشر آبش لالایی‌ای‌ست که جان را تازه می‌سازد،
و چمن‌هایش زیر نور آفتاب می‌درخشند.

آهسته از کنار درختان قد کشیده عبور کنیم.
بگذار صدای پرندگان از لا‌به‌لای شاخه‌ها، گوش‌های‌مان را نوازش کنند.
در کنار رود بساطِ عشق را پُهن کرده؛
«قروتی» با «نان جواری» نوش جان کنیم.
از میان باغچه‌ها «انارهای یاقوتی» بچینیم؛ و با دلِ خوش آن را بخوریم.

در دامنه کوه‌ها، برایت گل سوهان «جنبیلک» می‌چینم؛
آن را آرام لای موهایت می‌گذارم.
تو با ذوق به موهایت دست بکش،
و من آن‌قدر آهسته که حتی گل هم نشنود، نجوا می‌کنم:
ای جانِ جانانم...
تو قشنگ‌تر، و خوشبوترین از هر گلِ سوهانی...

#شراره_رحیمی


می‌خواستم بگویم چه زیبا شده‌ای!
اما دیدم #قهار_عاصی قشنگ‌تر گفته است

تو در حضورِ چه هنگامه‌ی جوان شده‌ای؟
که نازنین‌تر از حد که می‌توان شده‌ای
تو زاده‌ی شب و روزِ کدام موهبتی؟
که آبِ رویِ گلِ سرخ و ارغوان شده‌ای
تمامِ معجزه‌ها در تو جمع آمده‌اند
مگر که از طرفِ عرش، ارمغان شده‌ای
طراوتِ سحری، لطف شامگاهانی
قیامتی ز طلسماتِ آسمان شده‌ای
شکوفه‌ی چه درختی پرنده‌ی چه بهار؟
که بی صداییِ ما را ترانه خوان شده‌ای
هزار بار به پیشِ تو می‌توان مردن
خجسته باد! چه نیکونفس، چه جان شده‌ای


کاش کتاب خواندن مُد بود،
آن وقت مردم خیلی تلاش می‌کردند تا با مد خود را عیار کنند...


پلان‌تان را بزرگ بسازید، ولی کار را از کوچک آغاز کنید.

احمدشاه مسعود(رح)


بی‌قرار دیدنتم،
بسان مادر پیری که چشم به راه فرزند سربازش، شب را تا سپیده می‌شمارد.

#شراره_رحیمی


قربانت گردم، تاکنون دو سه کاغذ فرستادم که بدون جواب مانده؛ شاید مُردی خدا بیامرزدت...

#صادق_هدایت


وقتی که باد
کاکل دوشیزهِ بید را
بر رویِ شانه‌هایِ تَرَش ناز می‌دهد،
در من جوانی
از کوتل تمام زمستان تمام برف
سویِ بهار و باغچه آغاز می‌شود
دستان باد!
از کاکلِ خیالیِ دوشیزه کم مباد

#قهار_عاصی



20 last posts shown.

110

subscribers
Channel statistics