در دل شبهای ساکت و روشن شهر مردی قدم میزد، گمشده در کوچههای که خاطرهای نداشت.
اما برای او پر از رؤیا بود، دلاش خانهای خاموش بود که سالها کسی در آن چراغی را روشن نکرده بود؛ تنهاییاش چنان عمیق بود که حتی سکوت هم از آن خسته میشد.
تا که او آمد، اسمش «ناستانکا» بود؛ با نگاهی غمگین و دل شکسته از عشق ناتمام.
در چند شب کوتاه میان دو بیگانه، پلِ احساس زده شد، اما همانگونه که شب رفتنیست، او هم رفت بیآنکه بداند چی طوفانی در دل مرد بهپا کرده بود.
مرد ماند با خاطره شیرین و زخم تازه، گویا شب روشن شده بود اما این بار بدون ستاره.
در ادامه آن شبهای روشن مرد هر شب، به همان کوچه بر میگشت نه برای دیدن او؛ بلکه برای شنیدن صدای آرامی که پس از رفتنش، در دل شهر مانده بود.
او یاد گرفته بود که بعضی آدمها گرچه بهمدت کوتاه باشند، اما ردشان برای همیشه میماند.
شبی از همان شبها باران آرامی میبارید، مرد بدون چتر در همان کوچه قدم میزد؛ یاد حرفی افتاد که او گفته بود:
«آدم نباید همیشه منتظر بماند، بعضی لحظهها برای عبور استند نه برای ماندن.»
شبهای روشن برایش تمام نشده بود، بلکه در دلش ادامه داشت.
در هر چراغی که از پنجرهای روشن میشد، در هر قطره باران و دلی که برای لحظهای روشن میشد.
متن الهام گرفته شده از کتاب شبهای روشن
#شراره_رحیمی
اما برای او پر از رؤیا بود، دلاش خانهای خاموش بود که سالها کسی در آن چراغی را روشن نکرده بود؛ تنهاییاش چنان عمیق بود که حتی سکوت هم از آن خسته میشد.
تا که او آمد، اسمش «ناستانکا» بود؛ با نگاهی غمگین و دل شکسته از عشق ناتمام.
در چند شب کوتاه میان دو بیگانه، پلِ احساس زده شد، اما همانگونه که شب رفتنیست، او هم رفت بیآنکه بداند چی طوفانی در دل مرد بهپا کرده بود.
مرد ماند با خاطره شیرین و زخم تازه، گویا شب روشن شده بود اما این بار بدون ستاره.
در ادامه آن شبهای روشن مرد هر شب، به همان کوچه بر میگشت نه برای دیدن او؛ بلکه برای شنیدن صدای آرامی که پس از رفتنش، در دل شهر مانده بود.
او یاد گرفته بود که بعضی آدمها گرچه بهمدت کوتاه باشند، اما ردشان برای همیشه میماند.
شبی از همان شبها باران آرامی میبارید، مرد بدون چتر در همان کوچه قدم میزد؛ یاد حرفی افتاد که او گفته بود:
«آدم نباید همیشه منتظر بماند، بعضی لحظهها برای عبور استند نه برای ماندن.»
شبهای روشن برایش تمام نشده بود، بلکه در دلش ادامه داشت.
در هر چراغی که از پنجرهای روشن میشد، در هر قطره باران و دلی که برای لحظهای روشن میشد.
متن الهام گرفته شده از کتاب شبهای روشن
#شراره_رحیمی