وزش ملایم باد، موهای سیاهش را به آرامی تکان میداد. چشمانش، مثل کاسهای عسلِ ناب، همانقدر براق و زیبا بود. دستانش را ماهرانه روی بوم میکشید؛ رنگها را با زیرکی با هم ترکیب میکرد و سایههایی را خلق میکرد که انگار از دلِ واقعیت بیرون آمده بودند. خمیدگی ظریفِ شانههایش، بعد از ساعتها کار، نشانی از خستگی داشت.
آنقدر محو زیباییاش شده بودم که مکان و زمان را از یاد برده بودم. گویی او را از دل نقاشیها بیرون آورده بودند، که خود هم در حال خلق اثر هنری دیگری بود.صدای ضربان قلبم هرثانیه تندتروتندتر میشد با هر حرکتِ قلمموی اوصدایش،داخل گوش هایم می پیچیدوروحی تازه در من دمیده میشود.
وای، مرا از پشت درخت بلوط دید. میخواستم خودم را پنهان کنم، اما کار از کار گذشته بود. کلافگیاش را حس میکردم؛ حتی اخم ظریفی که میان ابروهای زیبایش نقش بسته بود را هم میدیدم. دلم میخواست بهش بگویم که چقدر کارش را تحسین میکنم، چقدر آن لحظه برایم ارزشمنده و چقدر دلم میخواهد که خستگیش رو از بین ببرم.کاغذ و خودکاری را از جیبم درآوردم.
روی کاغذ، با خطی که سعی میکردم ظرافتِ حرکاتی را به تقلید ازاو ، رقعهای در وصف زیباییاش بنویسم. نوشتم که چقدر محوِ هنر او شدهام و چقدر دلم میخواهد بیشتر از او و دنیای رنگهایش بدانم.آن را با احتیاط داخل جیب پالتویش که بر درختِ گیلاس آویزان بود گذاشتم. لحظهای درنگ کردم، دلم میخواست بیشتر آنجا بمانم و منتظر بمانم تابیشتر نگاهش کنم اما ترسیدم که بیشتر از این مزاحمش شوم.
و این بود سرآغاز عشق میانِ من و او...
آنقدر محو زیباییاش شده بودم که مکان و زمان را از یاد برده بودم. گویی او را از دل نقاشیها بیرون آورده بودند، که خود هم در حال خلق اثر هنری دیگری بود.صدای ضربان قلبم هرثانیه تندتروتندتر میشد با هر حرکتِ قلمموی اوصدایش،داخل گوش هایم می پیچیدوروحی تازه در من دمیده میشود.
وای، مرا از پشت درخت بلوط دید. میخواستم خودم را پنهان کنم، اما کار از کار گذشته بود. کلافگیاش را حس میکردم؛ حتی اخم ظریفی که میان ابروهای زیبایش نقش بسته بود را هم میدیدم. دلم میخواست بهش بگویم که چقدر کارش را تحسین میکنم، چقدر آن لحظه برایم ارزشمنده و چقدر دلم میخواهد که خستگیش رو از بین ببرم.کاغذ و خودکاری را از جیبم درآوردم.
روی کاغذ، با خطی که سعی میکردم ظرافتِ حرکاتی را به تقلید ازاو ، رقعهای در وصف زیباییاش بنویسم. نوشتم که چقدر محوِ هنر او شدهام و چقدر دلم میخواهد بیشتر از او و دنیای رنگهایش بدانم.آن را با احتیاط داخل جیب پالتویش که بر درختِ گیلاس آویزان بود گذاشتم. لحظهای درنگ کردم، دلم میخواست بیشتر آنجا بمانم و منتظر بمانم تابیشتر نگاهش کنم اما ترسیدم که بیشتر از این مزاحمش شوم.
و این بود سرآغاز عشق میانِ من و او...
لِیلی