پرنده آزادی
روزهای عید نه فرصتی بود برای تحقیق و انجام کارهای علمی و نه رمقی برای رفتن به سمت آن. از این رو بود که فرصت را غنیمت شمردم و پیگیر سوژه ای شدم برای ساختن چهارمین فیلمم. ایام آغازین عید صبح و بعد از ظهر موتورسیکلت را از خانه بر می داشتم و در مسیری که گفته بودند او هر روز از آن می گذرد، رفت و آمد می کردم. او تا یکی دو روز مانده به 13 فروردین نیامد، اما من بی خیال نشدم. آنچه که درباره اش شنیده بودم و تخیل و تصویرسازی که در ذهنم از ساختن فیلم می کردم، انگیزه هایی بودند که باعث می شدند دست از پیگیری برندارم. و «فرشته» آمد. زنی چهل و دو ساله با موهایی سپید بیش از عمری که کرده، تحصیل کرده رشته الهیات، خسته از رنج زندگی پر فراز و نشیب، دختری بی زنانگی، با کاری سخت برای گذران عمر خود و مادرش. من او را تشبیه کردم به نخل، درختی که زندگیش زیر گرمای سوزان و گرد و خاک نفس بریده دیار جنوب است، اما خرمای «شیرین» دادنش امیدوارمان می کند به زندگانی. آن روز سخت بود اما از موتور پیاده شدم و جلوی او را گرفتم و به او گفتم که دوست دارم زندگی ت را به تصویر بکشم. تجربه ای متفاوت برای من در لحظه هایی سنگین از زندگی سخت، رنج آور و عجیب از زندگانی زنی از این سرزمین. نام فیلم پیش از ما بر در خانه حک شده بود. اینکه چرا بر دری کوچک و قدیمی حک شده بود «پرنده آزادی»، اما اهالی خانه برای در امان ماندن از آزارها، حیاطشان را از فنس و ... پوشانده بودند و در «قفس» روزگار می گذراندند، بماند برای بعد و دیدن فیلم پس از آماده شدن نهایی. ولی این تضاد زیبا در کلمات اما زشت در واقعیت هنوز من را می رنجاد، حتی حالا که دو هزار کیلومتر از آنجا دور هستم.
روزهای عید نه فرصتی بود برای تحقیق و انجام کارهای علمی و نه رمقی برای رفتن به سمت آن. از این رو بود که فرصت را غنیمت شمردم و پیگیر سوژه ای شدم برای ساختن چهارمین فیلمم. ایام آغازین عید صبح و بعد از ظهر موتورسیکلت را از خانه بر می داشتم و در مسیری که گفته بودند او هر روز از آن می گذرد، رفت و آمد می کردم. او تا یکی دو روز مانده به 13 فروردین نیامد، اما من بی خیال نشدم. آنچه که درباره اش شنیده بودم و تخیل و تصویرسازی که در ذهنم از ساختن فیلم می کردم، انگیزه هایی بودند که باعث می شدند دست از پیگیری برندارم. و «فرشته» آمد. زنی چهل و دو ساله با موهایی سپید بیش از عمری که کرده، تحصیل کرده رشته الهیات، خسته از رنج زندگی پر فراز و نشیب، دختری بی زنانگی، با کاری سخت برای گذران عمر خود و مادرش. من او را تشبیه کردم به نخل، درختی که زندگیش زیر گرمای سوزان و گرد و خاک نفس بریده دیار جنوب است، اما خرمای «شیرین» دادنش امیدوارمان می کند به زندگانی. آن روز سخت بود اما از موتور پیاده شدم و جلوی او را گرفتم و به او گفتم که دوست دارم زندگی ت را به تصویر بکشم. تجربه ای متفاوت برای من در لحظه هایی سنگین از زندگی سخت، رنج آور و عجیب از زندگانی زنی از این سرزمین. نام فیلم پیش از ما بر در خانه حک شده بود. اینکه چرا بر دری کوچک و قدیمی حک شده بود «پرنده آزادی»، اما اهالی خانه برای در امان ماندن از آزارها، حیاطشان را از فنس و ... پوشانده بودند و در «قفس» روزگار می گذراندند، بماند برای بعد و دیدن فیلم پس از آماده شدن نهایی. ولی این تضاد زیبا در کلمات اما زشت در واقعیت هنوز من را می رنجاد، حتی حالا که دو هزار کیلومتر از آنجا دور هستم.