Forward from: حـــاٰلۙ ܟ۬ߺ❟ࡅߺ߲ࡉ...🤍
سلام و درود بر بانوی خوشقلب و هنرمندم...🎀🤍
اولتر از همه، سپاسِ بیکران بابت نامهی قشنگت که هر سطرش باعث لبخند و حالِ خوبم شد.
نمیدانم چه بگویم که زیبایی حرفهایت را جبران کند؛ فقط میدانم هر جملهات از دلِ آمده بود که مهربانی را خوب بلد است.
راستش را بخواهی، اگر در من چیزی دیدهای که نامش مهربانی است، بخش بزرگی از آن به خاطر حضور آدمهایی مثل توست. آدمهایی که یادآوری میکنند هنوز هم میشود بیهیاهو، خوب بود؛ هنوز هم میشود بیهیچ چشمداشتی، برای دلِ دیگری دعا کرد و هنوز هم میشود در این دنیای شلوغ، انسان ماند.
نامهات برای من فقط مجموعهای از واژههای زیبا نبود؛ بلکه یادآوریِ زیبای بود تا یادم بیاید که گاهی باید با خودم هم همانقدر مهربان باشم که با دیگران هستم. یادم بیاید که خسته شدن، کم آوردن یا حتی سکوت کردن، از ارزش آدم کم نمیکند.
و اما تو...
کسی که اینگونه زیبا و دلنشین مینویسد، حتماً قلبِ دارد که پیش از قلم اش، با محبت سخن میگوید. هنر فقط کنار هم گذاشتن واژهها نیست؛ هنر این است که بتوانی با واژهها، امید ببخشی و لبخند بر دل کسی بنشانی. و تو این هنر را به زیباترین شکل داری.
از صمیمِ قلبم آرزو میکنم خداوند متعال همان آرامشِ را که با نوشتههایت به دل دیگران هدیه میکنی، چندین برابر در زندگی خودت جاری کند. دلت همیشه روشن بماند، قلمت همیشه جاری باشد و لبخندت هیچوقت مهمانِ کوتاهمدت روزهایت نشود.
خوشحالم که دوستی چون تو دارم؛ دوستی که حضورش، حتی از میان چند سطر نوشته، گرمایِ به دل میبخشد که تا مدتها باقی میماند.
باز هم ممنونم برای این هدیهی ارزشمند؛ نامهای که بیشک بارها و بارها خواهم خواند و هر بار، همان حس خوبِ اولین بار را با خود خواهد داشت.
با سپاس و مهرِ فراوان: 💌💙🫶🏻
اولتر از همه، سپاسِ بیکران بابت نامهی قشنگت که هر سطرش باعث لبخند و حالِ خوبم شد.
نمیدانم چه بگویم که زیبایی حرفهایت را جبران کند؛ فقط میدانم هر جملهات از دلِ آمده بود که مهربانی را خوب بلد است.
راستش را بخواهی، اگر در من چیزی دیدهای که نامش مهربانی است، بخش بزرگی از آن به خاطر حضور آدمهایی مثل توست. آدمهایی که یادآوری میکنند هنوز هم میشود بیهیاهو، خوب بود؛ هنوز هم میشود بیهیچ چشمداشتی، برای دلِ دیگری دعا کرد و هنوز هم میشود در این دنیای شلوغ، انسان ماند.
نامهات برای من فقط مجموعهای از واژههای زیبا نبود؛ بلکه یادآوریِ زیبای بود تا یادم بیاید که گاهی باید با خودم هم همانقدر مهربان باشم که با دیگران هستم. یادم بیاید که خسته شدن، کم آوردن یا حتی سکوت کردن، از ارزش آدم کم نمیکند.
و اما تو...
کسی که اینگونه زیبا و دلنشین مینویسد، حتماً قلبِ دارد که پیش از قلم اش، با محبت سخن میگوید. هنر فقط کنار هم گذاشتن واژهها نیست؛ هنر این است که بتوانی با واژهها، امید ببخشی و لبخند بر دل کسی بنشانی. و تو این هنر را به زیباترین شکل داری.
از صمیمِ قلبم آرزو میکنم خداوند متعال همان آرامشِ را که با نوشتههایت به دل دیگران هدیه میکنی، چندین برابر در زندگی خودت جاری کند. دلت همیشه روشن بماند، قلمت همیشه جاری باشد و لبخندت هیچوقت مهمانِ کوتاهمدت روزهایت نشود.
خوشحالم که دوستی چون تو دارم؛ دوستی که حضورش، حتی از میان چند سطر نوشته، گرمایِ به دل میبخشد که تا مدتها باقی میماند.
باز هم ممنونم برای این هدیهی ارزشمند؛ نامهای که بیشک بارها و بارها خواهم خواند و هر بار، همان حس خوبِ اولین بار را با خود خواهد داشت.
با سپاس و مهرِ فراوان: 💌💙🫶🏻