روایاتِ مردِ دوقطبی


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


اینجا دفترِ مردی‌ست
که هر روز میان نور و سایه
میان ایمان و تردید
و میان عقل و آتشِ جنون
محاکمه می‌شود.

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


گفت اگر بروم چه؟
گفتم آن‌گاه تو اولین وطنی هستی که ساکنش را ترک می‌کند


دلتنگي:
پدیده‌ای‌ست غریب و بی‌رحم؛
چنان بی‌صدا در جانت رخنه می‌کند
و تار و پودت را می‌فرساید،
که ناگاه به خود می‌آیی
و درمی‌یابی جز پوسته‌ای خالی نمانده‌ای؛
ظاهری به‌جا، اما درون آکنده از خلأ،
پر از هیچ؛


من انسان‌های زخمی را بیشتر دوست دارم؛ آن‌هایی که رنج کشیده‌اند، چون دلشان عمیق‌تر می‌تپد. کسی که درد را فهمیده باشد، مهربانی را هم بهتر می‌فهمد. شاید به همین دلیل است که بعضی دل‌ها، با وجود تمام شکستگی‌ها، هنوز زیبا می‌مانند.




من آن‌قدر حساسم که هر تغییر کوچیکی توی لحن، مکالمه، یا بی‌علاقگی آدم‌ها رو متوجه می‌شم و واقعاً هم به دل می‌گیرم.


افسوس که تمامِ روابط انسانی نیاز به نوعی نقاب دارند؛
و تنهایی،
آخرین گریزگاهِ انسان هایِ صادق است.


- میدونین‌چی تو بزرگسالی از همه ترسناک تره ؟
اینکه بچه بودم همیشه پلن آخرم بابا بود ،
اگه پولام تموم شد ،
اگه اذیتم کردن ، اگه نشد . .
الان بابا پیر شده چشمش به منه ،
من پلن آخرشم ؛
ترسناکی بزرگسالی اینه که من نفهمیدم اون پلن آخر نداشت
وقتی پلن آخر من بود !


می‌گویند زیاد فحش می‌دهی، یعنی چه؟ برای آن‌هایی که زندگی‌ام را به گُه کشیده‌اند شعر بنویسم؟


بزرگسالی واقعاً سخته؛ خودت افسرده‌ای، دوستات افسرده‌ان، تو مشکلاتت تنهایی، و همواره تلاش می‌کنی خودتو نکشی.


عشق


شما میگید بهش فکر نکن ،
فراموشش کن ، ولی سعید شیروانی میگه :
من قصه ی فراقِ تو را خاک کرده ام ،
حاصل چه شد ؟
جوانه زدی ، بیشتر شدی .. !


شک، آغاز راه تغییره.


از این لحظه، زمستون رسماً آغاز شد ☃️


به فالِ نیک گرفتم کتابِ بختِ خود
که عاقبت به نکوئی شود سرانجامش

مشو نومید، سعدی، که لطفِ حق باقی‌ست
بسی گره که به دستِ دعا گشاده شود❤❄


دانایی، نه‌پایان نادانی، بلکه آغاز آگاهی به ژرفای آن است.


عمرتون بلند
لبتون خندوننن
و آرزوهاتون دست یافتنی
یلداتون مبارک♥️🍉


در روشنایی با تو می‌خندد و در تاریکی دستت را رها نمی‌کند؛
او را میتوان‌ دوست نامید.


یه روز متوجه میشید که میزان دوست داشتن آدم‌ها فقط به این بستگی داره که تا چه اندازه از ناراحت شدنتون، ناراحت میشن و واسه اینکه ازشون دلخور نباشید، چقد تلاش میکنن تا اوضاع رو درست کنن.


آدم‌ها یک‌ دفعه خاموش نمیشن، مثل شهری که شب‌ها چراغ‌هاش رو یکی‌یکی خاموش می‌کنن، اول دیگه سوال نپرسیدم، بعد جواب‌ها برام مهم نبود، یه روز دیدم صدای خنده‌ام ناآشناست، روز بعدش سکوت امن‌تر از هر گفت‌وگویی شد، کم‌کم عجله‌م برای رسیدن از بین رفت، ایستگاه‌ها شبیه هم شدن و مسیرها تفاوتی نداشتن، دستم دیگه دنبال لمس چیزی نمی‌رفت نه دیوار سرد، نه دست گرم.


Forward from: آناهِل☁️
نه.
هیچ چیز مرا از هجومِ خالیِ اطراف نمی‌ رهاند؛

و فکر می‌کنم که این ترنمِ موزونِ حزن
تا به ابد شنیده خواهد شد..

سهراب سپهری

20 last posts shown.

116

subscribers
Channel statistics